Haber Merkezi - Sözcü Gazetesi'nden Erdoğan Süzer'in özel haberine göre, Türkiye'nin köklü sendikalarında "aile şirketi" modeline geçildi. Yarım asra yakın süredir koltuğunu bırakmayan genel başkanlar, şimdi de çocuklarını üst düzey yönetici yaparak "hanedanlık" devrini başlatıyor.
Makamlar Miras Kaldı: Jet Hızıyla Yükseliş
İşçinin hakkını korumak üzere kurulan demokratik kitle örgütleri, bazı isimlerin elinde adeta birer mülke dönüşmüş durumda. Habere konu olan sendikalardaki çarpıcı "halef-selef" ilişkileri şöyle:
Dok Gemi-İş: 1991’den beri (35 yıl) genel başkanlık yapan Hüseyin Necip Nalbantoğlu, oğlu Emre Ahmet Nalbantoğlu'nu askerlik dönüşü tersanede işe başlattı.
Genç Nalbantoğlu, işi tam öğrenemeden aynı yıl Marmara Şube Başkanı, bir yıl sonra ise genel başkan yardımcılığı koltuğuna oturtuldu.
TOLEYİS: 1977’den bu yana 49 yıldır koltukta oturan Cemail Bakındı, oğlu Murat Bakındı’yı iş hayatının ilk yılında sendika yöneticisi yaptı.
Oğul Bakındı, 2023 yılında genel başkan yardımcılığı makamına getirildi.
Belediye-İş: Nihat Yurdakul, geçtiğimiz günlerde yapılan genel kurulda hazırladığı tek liste ile oğlu Murat Yurdakul’u genel başkan yardımcısı seçtirdi.
'Babası' Olan Köşe, Olmayan İşsiz
Türkiye’de milyonlarca eğitimli genç işsizlik ve güvencesizlikle boğuşurken, sendikalardaki "soyadı avantajı" emek mücadelesine darbe vuruyor. Kamudaki liyakatsizliğin sendikalara sıçraması, işçi haklarını savunacak liyakatli kadroların önünü tıkarken; emeğin milli gelirden aldığı payın hızla düşmesine zemin hazırlıyor.
