Birçok kamu görevlisinden konumum ve pozisyonum gereğince bazı şeyleri yapamıyorum ifadelerini duyarsınız. Her konuşmanın ve davranışın bedeli olduğu için kamu görevlileri bunu bilerek hareket ederler. Nasıl olmasın ki örnekler önlerinde olunca onlarda pozisyon icabı davranma kurallarını öğreniyorlar.
Bu tür davranışlar sadece bürokraside görülmez. Siyasette de benzer davranışlara şahit olursunuz. Bu tür davranışları hemen hemen her partide de görürsünüz. Yani ayrım gayrım yoktur hepimiz bir birimize benziyoruz.
Bir bakarsınız milletvekilleri içlerine sinmeyen birçok kanuna Mecliste el kaldırırlar. Biz pozisyon icabı böyle yapıyorlar diyelim siz de neye el kaldırdığını dahi zaten çoğu da bilmiyordur deyin. Bu tamamen sizin tercihinize bağlıdır.
Hatta parti başkanlarının dahi pozisyon icabı istediklerini konuşamadıklarına dahi şahit olursunuz. Netekim Uşak Belediye Başkanının otelde yakalandığı pozisyondan rahatsız olunmasına rağmen pozisyon icabı kesin ihraç kaydıyla disipline sevk edilemedi. Yani her tarafta pozisyon icabı kuralı geçerli.
Hatta bu davranış şekli atalarımızdan yadigar kalmış da diyebiliriz. “Bekara karı boşamak kolaydır”, “sırtında yumurta küfesi mi var” gibi ata sözlerini görünce pozisyon icabı konuşmanın ne demek olduğunu daha iyi anlıyoruz.
Önce bir göreve gelmek için pozisyon beklentisi ile konuşulmaz sonra da görevde kalmak için konuşulmaz. Bir bakmışsınız görevden alınanların veya emekli olanların dilleri çözülüvermiş. Hepsi bir anda yol ve yön göstermeye çalışırlar. İyi de görevde iken niçin sesiniz çıkmaz diye sorulunca da cevap “pozisyon icabıdır.” Bugün niye konuşuyorsun denilince de cevap yine aynıdır “pozisyon icabı.” Anlayacağınız her durumda bir pozisyon alınıyor.
Belki de unutulan şey bir süre sonra pozisyon icabı konuşmanın ve davranmanın şahsiyeti silip süpürüp götürdüğü için geride şahsiyetsiz bir kesimin arzı endam ediyor olmasıdır.
Özetle insanoğlunun beklentisi hiçbir zaman bitmez. Her beklenti başka bir beklentinin habercisidir. Bizde herhalde pozisyon icabı bunları yazıyoruz. Ne yapalım işler böyle yürüyor.
