Milletvekili denilince yedisinden yetmişine herkesin aklına asilde olmayan haklar ve ayrıcalıklar gelir.
Bunları bazı ayrıcalıklarını şu şekilde sıralayabiliriz:
Trafik cezası ödemezler.
Şehir Hastaneleriyle övünüp özel hastaneye gider fark ödemezler.
Sosyal tesislerden çok düşük ücretle yararlanırlar ve bunu hakları olarak görürler.
Sınırsız iletişim harcaması yaparlar parasını Meclis öder.
Emekli maaşları prime esas kazanç yerine göstergeye bağlıdır.
Danışmanları vardır.
Bir vekil başka bir vekilin akrabasını danışman olarak istihdam eder.
Emekli maaşları bütün çalışanlardan daha fazladır.
İlkokul mezunu da olsalar en yüksek emekli maaşını bunlar alır.
Birçoğu Meclisten çıkan kanunların ne olduğunu dahi bilmeden el kaldırır.
Özetle say say bitmeyen ayrıcalıklar.
Mecliste her şeyi tartışırlar ama sadece kendi maaşlarını tartışmazlar.
Bu milletvekillerini ve ayrıcalıklarını tartışma zamanı hiç mi gelmeyecek? Kim bilir belki de bir gün gelir.
Özetle Meclisin bu ülkeye faydası kadar maliyetini de tartışmamız gerekiyor.