23 Haziran 2026 SALI

Resmî Gazete

Sayı : 33289

YÖNETMELİK

Sağlık Bakanlığından:

EVDE SAĞLIK VE PALYATİF BAKIM HİZMETLERİNİN SUNUMU

VE KOORDİNASYONUNA İLİŞKİN YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Başlangıç Hükümleri

Amaç

MADDE 1- (1) Bu Yönetmeliğin amacı; evde sağlık hizmetleri ve palyatif bakım hizmetlerinin çağın gereklerine, günümüz ihtiyaç ve beklentilerine uygun olarak geliştirilmesi maksadıyla, evde sağlık hizmet birimlerinin ve palyatif bakım servislerinin kuruluşu, işleyişi, personel ve hizmet kıstasları, fiziki şartları, her türlü malzeme ve tıbbi teknolojik imkânları bakımından asgari standartlarını belirlemek, bu hizmetlerin birinci basamak, yataklı ve uzaktan sağlık hizmetleriyle koordineli ve entegre biçimde yürütülmesi ile kayıt, kalite ve denetim süreçlerine ait usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2- (1) Bu Yönetmelik; Sağlık Bakanlığı, üniversiteler, belediyeler ve özel sağlık kuruluşlarına ait sağlık tesislerinde sunulan palyatif bakım hizmetleri ile kamu kurum ve kuruluşlarında sunulan evde sağlık hizmetlerini kapsar.

Dayanak

MADDE 3- (1) Bu Yönetmelik; 7/5/1987 tarihli ve 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanununun 9 uncu maddesinin (c) bendi ile ek 11 inci maddesi, 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 355 inci maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve (e) bentleri ile 508 inci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4- (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Aile hekimi: Aile hekimliği uzmanı veya Bakanlıkça yetkilendirilmiş tabibi,

b) Bakanlık: Sağlık Bakanlığını,

c) Çocuk palyatif bakım servisi: Bakanlıkça izin verilen sağlık tesisleri bünyesinde kurulan on sekiz yaş ve altı çocuk hastalara palyatif bakım hizmeti sunulan servisleri,

ç) Elektronik kayıt sistemi: Evde Sağlık Yönetim Sistemi (ESYS), Hastane Bilgi Yönetim Sistemi (HBYS), Aile Hekimliği Bilgi Sistemi (AHBS), Uzaktan Sağlık Bilgi Sistemi (USBS) ve ilişkili diğer sağlık bilgi sistemleri ile entegre çalışan ulusal dijital sağlık bilgi altyapısını,

d) ESH aracı: ESH sunumu için kullanılmak üzere tahsis edilen taşıtı,

e) ESH birimi: Müdürlüğün uygun gördüğü kamu sağlık tesisinde yapılandırılan ESH sunan birimi,

f) ESH birimi sorumlu tabibi: Bünyesinde ESH birimi oluşturulan sağlık tesislerinde başhekim tarafından görevlendirilen sorumlu tabibi,

g) ESH ekibi: ESH’de görevli tercihen eğitimini almış sağlık personeli ile diğer personelden oluşan ekibi,

ğ) ESH iletişim merkezi (ESHİM): ESH talebinde bulunan kişilerin beyan ettikleri bilgiler doğrultusunda başvuru kaydını oluşturan Bakanlık iletişim merkezini,

h) ESH koordinasyon merkezi (ESKOM): ESH almak için yapılan başvurularda klinik karar almaksızın ön değerlendirme yapan, kişilerin hizmete erişim biçimini ve hizmet yöntemini belirleyerek ilgili birimlere yönlendiren, kabul, sevk, nakil ve taburculuk süreçlerini takip eden ve birinci basamak, yataklı ve uzaktan sağlık hizmetleri ile idari ve organizasyonel olarak koordinasyonu sağlayan müdürlüğe bağlı olarak kurulan birimi,

ı) ESH ünitesi: Evde sağlık hastasının takipleri sırasında yataklı sağlık hizmeti gereksinimi oluşması halinde palyatif yatağı olmayan sağlık tesislerinde kullanılabilecek olan en az üç yatak kapasiteli üniteyi,

i) ESKOM koordinatörü: Müdürlük tarafından ESKOM’da görevlendirilen tabibi,

j) Evde sağlık hastası: Tanısı konmuş hastalıklar sebebiyle cihaza, yatağa veya eve bağımlı olan veya yaşlılığı sebebiyle sağlık hizmetine erişimde güçlük yaşayan, yaşamını sürdürdüğü mekânda evde sağlık hizmeti alma talebinde bulunan ve talebi uygun görülen kişiyi,

k) Evde sağlık hizmeti (ESH): Evde sağlık hastası olarak tanımlanan kişilere hayatını sürdürdüğü mekânda; aile hekimliği, palyatif bakım, yataklı ve uzaktan sağlık hizmetleri ile entegre şekilde sunulan koruyucu sağlık, teşhis, tedavi, tıbbi bakım, rehabilitasyon ve izlem hizmetlerini,

l) Evde Sağlık Yönetim Sistemi (ESYS): ESH’ye ilişkin tüm başvuru, değerlendirme, izlem, sevk, nakil, taburculuk ve sonuç verilerinin kayıt altına alındığı ve Bakanlıkça belirlenen sağlık bilgi sistemleri ile entegre çalışan dijital sistemi,

m) Genel Müdürlük: Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünü,

n) Klinik rehber: Evde sağlık ve palyatif bakım hizmetleri hakkında hazırlanan ve Bakanlıkça yayımlanan kanıta dayalı tıp rehberlerini,

o) Merkez komisyonu: Ülke genelinde yürütülen ESH ve palyatif bakım hizmetlerini değerlendirmek ve koordinasyonu sağlamak üzere Bakanlık bünyesinde oluşturulan 5 inci maddede belirtilen komisyonu,

ö) Müdürlük: İl sağlık müdürlüğünü,

p) Palyatif bakım: İyileştirici tedavinin mümkün olmadığı veya tedaviye bağlı yararın sınırlı olduğu durumlarda; hastanın ve ailesinin yaşam kalitesinin korunması ve artırılması amacıyla ağrı ve diğer semptomların kontrolünü, psikososyal ve manevi desteği kapsayan bütüncül bakım yaklaşımını,

r) Palyatif bakım ekibi: Palyatif bakım hizmeti sunan ekibi,

s) Palyatif bakım hastası: İlgili klinik rehberde tanımlanan kriterlere göre; yaşamı tehdit eden, kronik, ilerleyici veya tedavisi tamamen mümkün olmayan bir hastalığı bulunan, bu hastalığa bağlı olarak fiziksel, psikolojik veya sosyal sorunlar yaşayan ve yaşam kalitesinin artırılması amacıyla bütüncül bakım ve desteğe ihtiyaç duyan kişiyi,

ş) Palyatif bakım servisi: Bakanlıkça izin verilen yataklı sağlık tesisleri bünyesinde kurulan ve palyatif bakım hizmeti sunulan servisleri,

t) Palyatif bakım servisi sorumlu tabibi: Bünyesinde erişkin ya da çocuk palyatif bakım servisi olan sağlık tesislerinde sağlık tesisi yöneticisi tarafından görevlendirilen tam zamanlı çalışan sorumlu tabibi,

u) Palyatif bakım ve ESH koordinasyon birimi: Sağlık tesisi bünyesinde palyatif bakım hizmetlerinin planlanması, sunumu, izlenmesi ve koordinasyonunu sağlayan; ESH, diğer yataklı servisler ve uzaktan sağlık hizmetleri ile entegrasyonu yürüten, palyatif bakım servisi bulunan sağlık tesislerinde bu servis üzerinden işleyen, servis bulunmayan sağlık tesislerinde ise ayrıca yapılandırılan; koordinasyon sorumlu tabibi yönetiminde faaliyet gösteren birimi,

ü) Palyatif kritik bakım hizmeti: Palyatif bakım servisleri bünyesinde; ileri semptom yükü bulunan, yakın klinik izlem ve yoğun destek gerektiren hastalara yönelik olarak sunulan, yoğun bakım hizmeti kapsamı dışında kalan ileri düzey palyatif bakım hizmetlerini,

v) Sağlıklı Yaş Alma Merkezleri (YAŞAM): Yaşlı kişilerin evde ve yerinde sağlık hizmeti ihtiyaçlarının belirlenmesi, izlenmesi ve desteklenmesi amacıyla Bakanlığa bağlı sağlık tesisleri bünyesinde kurulan birimleri,

y) Sorumlu idareci: Sağlık tesisleri bünyesinde bulunan ESH birimleri, palyatif bakım servisleri ile palyatif bakım ve ESH koordinasyon biriminden sorumlu olan başhekimi/mesul müdürü veya görevlendireceği yardımcısını,

z) Tescil komisyonu: ESH birimleri ve palyatif bakım servislerinin tescilini yapmak üzere müdürlük bünyesinde oluşturulan 7 nci maddede belirtilen komisyonu,

aa) Uzaktan Sağlık Hizmeti: İlgili mevzuat hükümlerine göre faaliyet izni almış sağlık tesislerinde, sağlık meslek mensubu tarafından uzaktan sağlık bilgi sistemi üzerinden sunulan sağlık hizmetini,

bb) Yürütme komisyonu: İl genelinde yürütülen evde sağlık ve palyatif bakım hizmetlerini değerlendirmek üzere müdürlük bünyesinde oluşturulan 6 ncı maddede belirtilen komisyonu,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Komisyonların Oluşturulması

Merkez komisyonu

MADDE 5- (1) Bu Yönetmelik kapsamında verilen hizmetlerin ülke genelinde koordinasyonunu, hizmet sunumu sırasında ortaya çıkabilecek sorunları tespit ederek çözümlerini sağlamak ve hizmetlerin geliştirilmesi amacıyla Bakanlık bünyesinde merkez komisyonu oluşturulur.

(2) Komisyon, Bakanlığın daveti üzerine; Bakanlık ve evde bakım ile sosyal destek hizmetine ilişkin görev ifa eden diğer Bakanlıkların temsilcilerinin katılımıyla yılda en az bir defa toplanır. Bakanlıkça gerekli görülmesi ya da temsilcilerin talebi üzerine ilgili diğer kurum ve kuruluşlardan temsilciler, alanında uzman akademisyenler de davet edilebilir.

(3) Toplantıda ülke genelinde bu Yönetmelik kapsamında verilen hizmetlerin değerlendirmesi yapılır ve geliştirilmesine yönelik illerin iyi uygulama örnekleri ile projeleri değerlendirilir. İyi uygulamaların ülke genelinde yaygınlaştırılması teşvik edilir.

(4) Komisyonun sekretarya hizmetleri Genel Müdürlük tarafından yürütülür.

Yürütme komisyonu

MADDE 6- (1) İlde sunulan ESH ve palyatif bakım hizmetlerinin etkinliği, verimliliği ve sürekliliğinin sağlanması amacıyla müdürlük bünyesinde yürütme komisyonu kurulur.

(2) Komisyon hizmet sunum kalitesinin artırılmasına yönelik öneri ve değerlendirmelerde bulunur. İyi uygulama örneklerinin geliştirilmesine yönelik çalışmalar yapar. Hizmet sunumu sırasında ortaya çıkan problemleri ve eksikleri tespit eder ve çözüme kavuşturulmasını sağlar. Hizmet sunulan kişiler ve yakınlarının hizmetle ilgili şikâyetlerini değerlendirir. Hizmet kapsamında uygun görülmeyen talepleri ve itirazları inceleyerek karara bağlar. Bunlara ait toplantı kayıtlarının tutulmasını sağlar.

(3) Komisyon başkanı il sağlık müdürüdür. İl sağlık müdürünün toplantıya katılamayacağı durumlarda, müdürlükte ilgili başkanlıktan başkan veya başkan yardımcısı katılır. Yürütme komisyonu başkan ile birlikte asgari beş üye, azami dokuz üyeden oluşur. Başkan, ESKOM koordinatörü ile birlikte kamu hastaneleri, halk sağlığı, sağlık ve acil sağlık hizmetleri başkan veya başkan yardımcılarından ilgisine ve toplantı gündemine göre komisyon üyelerini belirler. Gerekli olan durumlarda ilgili branşta uzman tabipler komisyona davet edilebilir.

(4) Komisyon, düzenli olarak ayda en az bir defa toplanır. Ayrıca; komisyon, başkanın davetiyle veya üyelerden birinin müdürlüğe yapacağı başvuru ve başkanın uygun görmesiyle toplanabilir.

(5) Komisyon, asgari beş üye ile toplanır ve katılanların oy çokluğu ile karar alır. Oyların eşitliği halinde başkanın bulunduğu taraf çoğunluğu sağlamış sayılır. Komisyon gündeme alınan konuları karara bağlar. Oylamalarda karara katılmayan üyeler karşı oy gerekçelerini kararda belirtirler. Komisyon tarafından alınan kararlar ESKOM’a iletilerek ESH ve palyatif bakım hizmeti birimleri tarafından uygulanır.

(6) Komisyonun yıllık faaliyet raporu ESKOM tarafından hazırlanır ve komisyon başkanına sunulur.

(7) Komisyonun sekretarya hizmetleri müdürlük ilgili başkanlığı tarafından yürütülür.

Tescil komisyonu

MADDE 7- (1) Sağlık tesisi tarafından yapılan başvuru üzerine müdürlükçe ESH birimi ve palyatif bakım servisinin bulunduğu sağlık tesisinde inceleme ve değerlendirme yapmak için en az biri tabip olmak üzere ilgili başkanlıktan iki katılımcı ile birlikte üç kişiden oluşan yerinde tescil komisyonu kurulur.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Evde Sağlık Hizmetlerinin Planlanması ve Hizmet Birimlerinin Oluşturulması

Evde sağlık hizmetlerinin planlanması

MADDE 8- (1) ESH’nin il genelinde planlanması, yürütülmesi, denetlenmesi ve koordinasyonundan müdürlükler sorumludur.

(2) ESH birimleri; kamu hastaneleri hizmetleri başkanlığı hizmet bölgesi esas alınarak, il genelindeki hizmet ihtiyacı ve sürekliliği, hizmete erişilebilirlik, hasta sayısı, coğrafi dağılım ve ulaşım şartları dikkate alınmak suretiyle müdürlük tarafından planlanır.

(3) ESH birimleri; her bir kamu hastaneleri hizmetleri başkanlığı için bir adet merkezi birim olacak şekilde yapılandırılır. Bu merkezi birimler müdürlüğün uygun gördüğü kamu sağlık tesisinde konuşlandırılır ve kapsadığı hizmet bölgesi genelinde faaliyetlerini yürütür.

(4) Aynı kamu hastaneleri hizmetleri başkanlığı hizmet bölgesinde;

a) Evde sağlık hastası sayısının, mevcut merkezi birimin hizmet sunum kapasitesini aşması,

b) Bölgenin coğrafi büyüklüğü, yerleşim yapısı veya ulaşım şartları sebebiyle hizmete erişimde uygun sürelerin sağlanamaması,

c) Kırsal, dağınık yerleşimli veya ulaşımı güç alanlarda hizmet sürekliliğinin tek bir merkezi birimle sağlanamaması,

ç) Mevsimsel nüfus artışı, göç, afet riski veya olağanüstü hâller sebebiyle hizmet ihtiyacının geçici veya kalıcı olarak artması,

gibi durumlardan en az birinin varlığının tespiti hâlinde, müdürlükçe merkezi birimlere ek olarak uydu birimler yapılandırılabilir ve gerekçeleriyle Bakanlığa bildirilir.

ESH birimlerinin oluşturulması

MADDE 9- (1) Evde sağlık hizmeti birimleri tipine göre;

a) H Tipi ESH Birimi (ESH-H): Kamu hastaneleri hizmetleri başkanlığı hizmet bölgesinde müdürlüğün uygun gördüğü sağlık tesislerinde; ikinci ve üçüncü basamak sağlık hizmetlerini kapsayacak şekilde yapılandırılan merkezi ya da uydu ESH birimleri,

b) D Tipi ESH Birimi (ESH-D): Kamu hastaneleri hizmetleri başkanlığı hizmet bölgesinde müdürlüğün uygun gördüğü ağız ve diş sağlığı merkezleri ya da hastanelerinde; ağız ve diş sağlığı hizmetlerini kapsayacak şekilde yapılandırılan merkezi ya da uydu ESH birimleri,

olarak ayrılır.

(2) ESH sunacak olan birimin açılış izni sorumlu idarecinin teklifi ve müdürlük onayı ile verilir.

(3) Açılış izni alan birimin EK-1’de yer alan Evde Sağlık Hizmeti Birimlerinin Asgari Donanım, Personel ve Hizmet Standartlarını sağlaması zorunludur. İlgili sağlık tesisi müdürlüğe başvurur. Müdürlük bu başvuru üzerine, oluşturulan tescil komisyonu ile birimin bulunduğu sağlık tesisinde inceleme ve değerlendirme yapar. EK-2’de yer alan Evde Sağlık Hizmeti Birimlerinin Tescil Talep Formuna göre uygunluğu tespit edilen birim en geç 30 gün içinde tescil edilir ve ESYS’ye kaydı yapılarak Bakanlığa bildirilir.

(4) Birimin veya bağlı olduğu sağlık tesisinin taşınması gibi hallerde müdürlüğe talepte bulunularak yeniden tescil işlemleri yapılır.

(5) Evde sağlık hizmeti sunulan hastanın sağlık tesisindeki ayaktan tetkik, tedavi ve diğer tıbbi işlemlerinin uzun sürmesi ya da sonraki günlere uzaması halinde, mağduriyete mahal verilmemesi için sorumlu idarecinin kararı doğrultusunda ilgili sağlık tesisi bünyesinde, uygun bir kliniğe yatışı yapılır. Sağlık tesisi bünyesinde palyatif bakım servisi olması ve boş yatak bulunması halinde evde sağlık hastası öncelikle bu servise yatırılır. Tercihen sorumlu idarecinin kararı ile bu hastalar için kullanılmak üzere en az üç yatak kapasiteli ve amaca uygun olarak donatılmış ESH ünitesi oluşturulabilir. Bu yataklar toplam yatak sayısına dahil edilmeden gözlem yatağı olarak değerlendirilir.

ESH birimlerinin fiziki şartları ve donanım asgari standartları

MADDE 10- (1) Birimlerin, EK-1’de yer alan tescil için gerekli olan araç, malzeme, tıbbi cihaz ve ilaçları bulundurması ve fiziki şartlara uyum sağlaması zorunludur. Bu kapsamdaki ihtiyaçlar birimlerin bağlı bulunduğu sağlık tesisince karşılanır.

ESH araçlarının tahsisi

MADDE 11- (1) ESH’de kullanılacak ulaşım araçları; kamu hastaneleri hizmetleri başkanlığı hizmet bölgesi esas alınarak, hizmet ihtiyacı, evde sağlık hastası sayısı, coğrafi dağılım, ulaşım süreleri ve hizmet sürekliliği kriterleri dikkate alınmak suretiyle müdürlükler tarafından planlanır ve tahsis edilir. Araç tahsisi, merkezî ve uydu ESH birimleri için bütüncül olarak yapılır ve illerin ihtiyaçlarına göre diğer hizmet araçlarından ayrı şekilde planlanır.

(2) ESH birimlerinin araç ihtiyacının mevcut kapasite ile karşılanamaması hâlinde, durum ESKOM tarafından gerekçelendirilerek müdürlüğe bildirilir. Müdürlükçe yapılacak değerlendirme sonucunda, gerekli görülmesi hâlinde Bakanlıkça ilgili komisyonlarda değerlendirme yapılır ve tedbirler alınır.

(3) ESH sunumunda görev alan personelin hastanın bulunduğu mekâna ulaşımını, hastanın evden sağlık tesisine ya da sağlık tesisinden eve naklini ve hizmet sunumunda kullanılacak her tür malzemenin taşınmasını sağlar.

(4) ESH sunumu esnasında, ekip tarafından hastanın acil sağlık hizmetine gereksinimi olduğunun tespit edilmesi hâlinde; hasta için 112 acil sağlık hizmetlerinden yararlanılması sağlanır. Bu durumda, ambulans ekibi gelinceye kadar 112 komuta kontrol merkezinin yönlendirmeleri doğrultusunda hareket edilir ve hasta teslim tutanağı düzenlenerek 112 ekiplerine teslim edildikten sonra ziyaret sonlandırılır.

(5) Acil durumlarda hasta, sağlık tesisinin kendi ambulansı veya 112 acil sağlık hizmetleri ambulansı ile nakledilir.

(6) ESH araçları üzerinde Bakanlık logosu, ESH’ye ilişkin tanıtıcı ibareler ve ESHİM’e ait iletişim bilgileri bulunur. Araçlar hizmete özgü şekilde giydirilir, adres bulmayı ve hizmet planlamasını kolaylaştırmak amacıyla uydu konumlandırma ve araç takip sistemleri kullanılabilir.

(7) ESH araçlarının bakım, onarım, sigorta ve benzeri idari işlemleri; birimin konuşlandırıldığı kamu sağlık tesisinin sorumlu idarecisi tarafından, ESKOM ve müdürlük koordinasyonunda yürütülür.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Evde Sağlık Hizmetleri Personel Görevlendirmeleri,

Personellerin Yetki ve Sorumlulukları

ESH birimleri ve ESKOM personel görevlendirmeleri

MADDE 12- (1) ESH birimleri; bir veya ihtiyaç halinde birden fazla ESH ekibinden oluşur. Ekipte yer alacak personel EK-1’de belirtilmiştir.

(2) Ekipte görev yapacak personel; kamu hastaneleri hizmetleri başkanlığı hizmet bölgesi esas alınarak, hizmet ihtiyacı ve hizmet sunum kapasitesine göre müdürlük tarafından planlanır ve görevlendirilir. ESH birimlerinin bulunduğu sağlık tesislerinde ekip sağlık tesisi bünyesindeki mevcut personelden oluşturulur. İhtiyaç halinde personel sayısı artırılabilir ve ekipte yer alan sağlık personeli, evde sağlık aracına sürücü olarak yetkilendirilebilir. Ekipler ESKOM koordinasyonunda hizmet sunar.

(3) ESH birimlerinde görev yapan personel bilgileri ESKOM’a bildirilir. Ekip personeli ESH birimleri ve YAŞAM’da görev alır ancak zorunlu hallerde aynı başkanlık bünyesindeki başka bir birimde görevlendirilebilir.

(4) ESH ekiplerinde görev alan personel bilgileri ve personelin ESH birimi sorumlu tabibi tarafından oluşturulan günlük, haftalık ve aylık görev planları ESYS üzerinden kayıt altına alınır ve ESKOM tarafından izlenir.

(5) ESH birimlerinde, kayıt, arşiv, iletişim ve koordinasyon faaliyetlerini yürütmek üzere tıbbi sekreter veya uygun nitelikte idari personel müdürlükçe görevlendirilebilir.

(6) ESH biriminde çalışan personel, görevli olduğu süre dâhilinde Bakanlık tarafından belirlenen hizmete ve mesleğe özgü uygun standart kıyafeti giymek ve adını, soyadını, unvanını ve mesleğini belirten tanıtıcı yaka kartı takmak zorundadır.

(7) ESH’de görevli personele yönelik hizmet içi eğitimler ve ilgili mevzuatı kapsamında sertifikalı eğitimler Bakanlık tarafından planlanır ve bu planlar doğrultusunda müdürlüklerce eğitimler verilir.

(8) Bakanlığın uygun gördüğü durumlarda Genel Müdürlükten alınan izin doğrultusunda üniversiteler, birinci basamak sağlık kuruluşları ve diğer kamu kurum ve kuruluşlarının sağlık tesisleri de evde sağlık hizmet sunumuna dâhil edilebilir.

(9) ESKOM koordinatörü, tabipler veya tercihen klinik bilimlerde ihtisası bulunan tabipler arasından en az iki yıllık süre ile müdürlükçe görevlendirilir.

(10) ESKOM’da, Genel Müdürlük tarafından belirlenen nitelikleri taşıyan personel müdürlükçe görevlendirilir.

ESH birimi ve ESKOM personelinin görev, yetki ve sorumlukları

MADDE 13- (1) ESKOM koordinatörü, müdürlük bünyesinde kamu hastaneleri hizmetleri başkanlığında veya bu hizmetleri yürüten ilgili başkanlığa bağlı olarak görev ifa eder. ESH, palyatif bakım hizmetleri, yoğun bakım hizmetleri, aile hekimliği ile entegre evde sağlık uygulamaları ve uzaktan sağlık hizmetlerinin il düzeyinde organizasyonu, yönetimi, klinik ve idari koordinasyonu, hizmet bütünlüğü ile kaynakların etkin ve verimli kullanımının sağlanması hususlarında müdürlüğe karşı birinci derecede sorumludur. Gerektiğinde ilgili sağlık personeline tıbbi danışmanlık sağlar.

(2) ESH birimi sorumlu tabibi, sağlık tesisi sorumlu idarecisi ile birlikte birim ekiplerini oluşturur, sevk ve idaresini sağlar, evde sağlık hizmetlerinin etkin ve verimli bir şekilde yürütülmesini temin eder. Ekip faaliyetlerini ESKOM koordinasyonunda yürütür.

(3) Tabip dışındaki diğer ESH ekip personeli görevini; ilgili mesleki mevzuatı, ESH kapsamında almış oldukları sertifikalı ve diğer hizmet içi eğitimler ile sorumlu tabip tarafından belirlenen iş planı çerçevesinde yerine getirmekle yükümlüdür.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Evde Sağlık Hizmetleri Sunum Süreçleri

ESKOM yapılanması ve faaliyetleri

MADDE 14- (1) Palyatif bakım hizmetleri ve ESH’nin ilgili mevzuata ve hizmet gereklerine uygun şekilde yürütülmesinden ve koordinasyonundan, ESKOM’un oluşturulması, koordinatörün belirlenmesi, birimlerin personel, araç ve malzeme ihtiyacının karşılanmasından ve uygun çalışma ortamının sağlanmasından müdürlükler sorumludur.

(2) İlde ESH sunan birimler, yönetim ve iletişim yönünden ESKOM ile kesintisiz şekilde irtibatlandırılır.

(3) ESH başvuruları; aile hekimleri, palyatif bakım koordinasyon birimleri veya ESHİM aracılığıyla Bakanlıkça belirlenecek iletişim kanalları üzerinden alınır. Hasta başvuruları ESYS’de kayıt altına alınarak ESKOM’a iletilir.

(4) ESH talebinde bulunan kişiler ESHİM’e 08.00-22.00 saatleri arasında başvuru yapabilir.

(5) ESKOM müdürlüğe bağlı olarak hizmet sunar. ESKOM’da, Genel Müdürlükçe belirlenen nitelikleri taşıyan personel müdürlükçe görevlendirilir ve iletişim alt yapısı kurulur.

(6) İl genelinde yapılan ESH başvurularının hizmet süreçlerine uygun şekilde yürütülmesi, kesintisiz ve kısa zamanda ulaşılabilir hizmet sunulabilmesi, birimler arasındaki iletişim ve koordinasyonun sağlanmasından ESKOM koordinatörü sorumludur.

(7) ESKOM, bu Yönetmelik ve Sağlık Bilgi Sistemleri Genel Müdürlüğü tarafından oluşturulan ESYS kullanıcı kılavuzlarında belirtilen çalışma standartlarına göre faaliyetlerini yürütür.

(8) ESKOM’un çalışma usul ve esasları Bakanlıkça belirlenir.

(9) ESKOM, evde sağlık hizmeti için kendisine iletilen başvuruları hizmete erişim şekli ve sunum yöntemi bakımından değerlendirerek; evde sağlık hizmeti, aile hekimliği, uzaktan sağlık hizmeti, poliklinik/hastane başvurusu, palyatif bakım hizmetlerine yönlendirme seçeneklerinden uygun olanını belirler.

(10) ESKOM’un faaliyetleri, hastanın tıbbi tanısına, tedavi planına, yatışına ve taburculuğuna ilişkin klinik kararların yerine geçmez; bu kararlar ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde sorumlu tabipler tarafından alınır.

(11) ESKOM’un malzeme, cihaz ve benzeri ihtiyaçları müdürlük veya ilgili sağlık tesisince karşılanır.

(12) Bakanlık hizmet sunum etkinliğinin arttırılması amacıyla tablet bilgisayar, dizüstü bilgisayar ve GSM hatlı iletişim cihazları ve benzeri cihazların kullanımına yönelik standartları belirler.

Evde sağlık hizmetlerine başvurunun yapılması, değerlendirilmesi ve hasta kabulü

MADDE 15- (1) ESH’ye başvurular; hasta veya kanuni temsilcisi tarafından e-Nabız üzerinden elektronik ortamda, ESHİM aranarak, doğrudan başvuru veya Bakanlığın belirlediği iletişim araçları üzerinden yapılabilir. Aile hekimleri, palyatif bakım ve ESH koordinasyon birimleri, bakım ve sosyal destek hizmetlerinde görevli olanlar tarafından da ESYS ile entegre yazılımlar vasıtasıyla yapılabilir.

(2) ESH için ilk kez yapılan başvurular elektronik bilgi sistemi ile ESKOM ve eş zamanlı olarak ilgili aile hekimliğine iletilir. Aile hekimi tarafından uzaktan sağlık hizmeti kullanılarak veya geçmiş sağlık ve muayene verileri esas alınmak suretiyle EK-1’de yer alan hasta ve klinik özelliklerine göre ön değerlendirmeye tabi tutularak ESH kapsamında olup olmadığına karar verilir. Aile hekimliğince bir iş günü içinde yanıtlanmayan başvurular gerekçeleri ile elektronik ortamda ESKOM’a iletilerek sonuçlandırılır.

(3) ESKOM’a iletilen tüm başvurular en geç üç günü içinde sonuçlandırılır. ESH birimleri tarafından yapılması planlanan ilk ev ziyaretleri de bu süre içinde gerçekleştirilir.

(4) ESKOM başvurularının yanıtlanması, ESYS üzerinden kayıt altına alınması, hastanın ESH, aile hekimliği, uzaktan sağlık ve yataklı sağlık hizmetleri kapsamında değerlendirilmesi veya izlenmesi gibi iş ve işlemler ESKOM koordinatörü tarafından yürütülür.

(5) ESKOM koordinasyon ve işleyiş süreçleri, EK-8’de yer alan ESKOM Koordinasyon ve İşleyiş Süreçleri Algoritması doğrultusunda yürütülür.

(6) ESKOM tarafından yapılan tüm görüşmelerin kayıt altına alınması ve veri güvenliğinin sağlanması zorunludur.

Evde sağlık hizmeti sunumu

MADDE 16- (1) Evde sağlık hastasına sunulacak tıbbi bakım hizmeti aşağıdaki şekilde sürekli veya süreli olarak sınıflandırılır:

a) Sürekli ESH; ilk ev ziyareti sırasında ESH ekipleri tarafından ya da hastaneden taburcu olurken hekimi tarafından tedavi planı yapılan ve sürekli tıbbi bakım hizmeti alması uygun görülen, evde sağlık hizmetini ömür boyu ya da kendi isteği ile sonlandırana kadar alabilecek olan hastaları kapsar.

b) Süreli ESH; ilk ev ziyareti sırasında ESH ekipleri tarafından ya da hastaneden taburcu olurken hekimi tarafından süreli tıbbi bakım hizmeti alması uygun görülen, evde sağlık hizmetini bu süre içinde kendi isteği ile sonlandırana kadar alabilecek olan hastaları kapsar. Bu süre hastaneden taburculuk sonrası otuz güne kadar olup ilgili hekim uygun gördüğü takdirde ilave otuz güne kadar uzatılabilir.

(2) ESH birimine ESYS üzerinden gelen bildirim değerlendirilerek ekip görevlendirilir ve hastanın ilk ziyareti gerçekleştirilir. İlk ziyaret sorumlu tabip eşliğinde yapılır. Sorumlu tabip tarafından hastanın tıbbi değerlendirmesi yapılarak evde sağlık hastası olup olmadığına karar verilir.

(3) Ekip tarafından ESH kapsamında olmadığı değerlendirilen hastalar ESKOM’a bildirilir. Hasta veya hasta yakınlarına diğer yollarla sağlık hizmeti almaları gerektiği yönünde bilgilendirme yapılır. ESH kapsamında olmayan ancak evde bakım ve sosyal destek hizmeti talebi bulunan hastalar, konu ile ilgili birim, kurum ya da kuruluşlara yönlendirilir.

(4) ESH kapsamına alınan hastalar için EK-3’te yer alan Evde Sağlık Hizmeti Değerlendirme Formu düzenlenir. Günlük, haftalık veya aylık olarak ziyaret planı oluşturulur. Ziyaret planının bir örneği evde sağlık ekipleri tarafından kayıt altına alınır, arşivlenir ve hasta veya hasta yakını ile paylaşılır.

(5) Hizmetin kapsamı ve süresi gibi hususlarda birimde tereddüde düşülmesi halinde konu, ESKOM’a bildirilir. ESKOM tarafından idari açıdan değerlendirme yapılır. Çözüme kavuşturulamayan konular klinik karar içermemek kaydıyla yürütme komisyonu marifetiyle sonuçlandırılır. Kararların hasta hakları ve çalışan güvenliği açısından uygun nitelikte olmasına dikkat edilir.

(6) Birimler ESH ile ilgili iş ve işlemleri, bu Yönetmelik ve Bakanlıkça belirlenen usul ve esaslara uygun olarak yerine getirir.

(7) ESH mesai saatlerinde sunulur. Ancak müdürlük ilin durumunu, talep yoğunluğunu, hastaların tıbbi durumlarını göz önünde bulundurarak belirlediği birimlerle hafta içi, hafta sonu, resmî tatil günlerinde mesai kaydırma yöntemiyle hizmet sunumunu sağlar. Sağlık hizmeti gerekleri doğrultusunda evde sağlık birimlerinin çalışma saatleri ile ilgili olarak Bakanlıkça düzenleme yapılabilir.

(8) ESH ilin hizmet ihtiyacını karşılayacak niteliklere sahip ve sayıca yeterli ekipler tarafından gerçekleştirilir. Birim sorumlu hekimi tarafından çalışma planı hazırlanır ve uygulanır.

(9) Gerektiği durumlarda ilgili branştan konsültasyon hizmeti sağlanır. Konsültasyon hizmetinin evde sunulabileceği durumlarda; ilgili branş hekim sayısı ve çalışma saatleri de dikkate alınarak konsültan hekim ekibe dâhil edilebilir.

(10) Evde sağlık hastasının kullandığı ilaç ve farmakolojik ürünler ile bitkisel preparatlar da dâhil olmak üzere, ilaç tedavisini bütüncül olarak akılcı ilaç kullanımı ilkeleri doğrultusunda gözden geçirmek, etkileşim, geçimsizlik gibi konularda hasta ve hasta yakınını bilgilendirmek ve danışmanlık hizmeti vermek üzere evde sağlık ekibine eczacı dâhil edilebilir.

(11) Hastanın raporlarının düzenlenmesi ve kullandığı ilaçların reçete edilmesine ilişkin iş ve işlemler, ilgili sosyal güvenlik mevzuatı ve diğer ilgili mevzuat hükümlerine uygun olarak yürütülür.

(12) ESH sunumu sırasında, bakıma ihtiyacı olduğu tespit edilen kimsesiz, ihtiyaç sahibi veya ihmal riski altında bulunduğu değerlendirilen kişiler hakkında aile ve sosyal hizmetler il müdürlüğüne bildirimde bulunulur; istismar ve benzeri durumlara ilişkin fizik muayene bulgularının veya adli takibi gerektiren hususların tespiti hâlinde ise durum tutanak altına alınarak mevzuat hükümleri doğrultusunda ilgili kamu kurum ve kuruluşlarına gerekli bildirimler yapılır.

(13) Birimler hizmet için gerekli bütün araç, malzeme ve taşıtları kullanıma hazır halde bulundurur ve taşıtlar için gerekli bakım, onarım ihtiyacını, birimin sağlık tesisi sorumlu idarecisine ve ESKOM’a bildirir.

(14) Hastanın ve ailesinin, hizmet sunum sürecinde üstlenebilecekleri görevler ile hastalık ve bakım süreçleri hakkında, evde kullanması gereken tıbbi cihaz ve ekipmanlar konusunda, eğitim ve danışmanlık gibi hizmetlerin verilmesi sağlanır.

(15) Hizmet sunumu esnasında yabancı dil kullanımı, işaret dili, çevirmenlik ihtiyacı olması durumunda bu ihtiyaçlar müdürlük vasıtasıyla sağlanır.

(16) Hastanın genel durumunda meydana gelen acil hâllerde acil sağlık hizmetleri mevzuatına göre işlem tesis edilir.

(17) Hekimin uygun görmesi ve hastanın talep etmesi hâlinde ESH, ilgili mevzuat hükümlerine uygun olarak uzaktan sağlık hizmeti ile sunulabilir.

(18) ESH sunulması uygun görülen kişilere bilgilendirme yapılması ve EK-4’te yer alan Evde Sağlık Hizmeti Bilgilendirme ve Rıza Formunun doldurulup kayıt altına alınarak rıza alınması zorunludur. Bilgilendirme ve rıza alımına ilişkin iş ve işlemlerde 1/8/1998 tarihli ve 23420 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Hasta Hakları Yönetmeliği hükümleri esas alınır.

(19) Hizmetin verilmesi sırasında tıbbi deontoloji ve mesleki etik ilkeleri ile hasta hakları mevzuatına uygun olarak hareket edilmesi zorunludur.

(20) ESH’nin sunumu sırasında mümkünse hastanın yanında yakınlarından birisinin bulunması sağlanır.

(21) ESH sunan ekipler ihtiyaç bulunması hâlinde ilgili mülki idari amirin talimatı ile kolluk kuvvetlerinden yardım ve refakat talep edebilir.

(22) ESH birimleri; verilen sağlık hizmeti sonucunda oluşan atıkların mevzuatına uygun olarak bertaraf edilmesini sağlar.

Evde sağlık hizmetinin sonlandırılması

MADDE 17- (1) Evde sağlık hizmeti;

a) Hastanın vefat etmesi,

b) Hastanın hekim tarafından ESH’ye ihtiyacının kalmadığının tespiti,

c) Hasta veya Hasta Hakları Yönetmeliği kapsamında rıza vermeye yetkili kişilerin talebi,

hallerinde sonlandırılır.

(2) Birinci fıkrada belirtilen sebeplerle hizmetin sonlandırılması haricinde ekiplerin hizmet sonlandırma için tereddüt ettiği durumlarda tutanak hazırlanarak ESKOM aracılığı ile yürütme komisyonuna iletilir. Komisyon, tutanağın ulaşmasını takiben üç iş günü içinde karar alır. Komisyon kararının beklendiği süre zarfında değerlendirmede olan hastanın ESH sunulmasını gerektiren iş ve işlemleri, koordinatörün kararı doğrultusunda yürütülür.

ALTINCI BÖLÜM

Palyatif Bakım Hizmetlerinin Planlanması ve Palyatif Bakım

Servislerinin Oluşturulması

Palyatif bakım hizmetlerinin planlanması

MADDE 18- (1) Palyatif bakım hizmetlerinin il genelinde yürütülmesi, koordinasyonu ve denetiminden müdürlükler sorumludur.

(2) Palyatif bakım hizmetleri ülke ve il genelinde hizmet bölgeleri ve ihtiyaca uygun olarak Bakanlıkça planlanır.

(3) Palyatif bakım servislerinin yatak kapasitesi; ilin ve bölgenin nüfusu, mevcut palyatif bakım hizmet kapasitesi, doluluk oranları ve Bakanlıkça belirlenen sağlık hizmetleri planlama kriterleri dikkate alınarak belirlenir.

(4) Kamu sağlık tesislerinde palyatif bakım yatağı planlamasında sağlık tesisinin toplam yatak kapasitesine göre aşağıdaki üst sınırlar dikkate alınarak planlanması esastır:

a) 50 yatağa kadar olan sağlık tesislerinde, toplam yatak kapasitesinin en fazla %50’si.

b) 51 ila 100 yatak kapasiteli sağlık tesislerinde, toplam yatak kapasitesinin en fazla %40’ı.

c) 101 ila 250 yatak kapasiteli sağlık tesislerinde, toplam yatak kapasitesinin en fazla %20’si.

ç) 251 ila 400 yatak kapasiteli sağlık tesislerinde, toplam yatak kapasitesinin en fazla %10’u.

d) 400 yatak ve üzeri sağlık tesislerinde, toplam yatak kapasitesinin en fazla %5’i.

e) Tıpta uzmanlık eğitimi verilen sağlık tesislerinde, en az on yataklı olmak kaydıyla toplam yatak kapasitesinin en fazla %5’i.

(5) Müdürlükler, ildeki sağlık hizmetlerinin etkin ve verimli bir şekilde sunulmasını sağlamak amacıyla, dördüncü fıkrada belirlenen oranlarda değişiklik yapabilir, bu değişiklik gerekçeleriyle birlikte Bakanlığa bildirilir.

(6) Üniversite hastanelerinde, toplam yatak kapasitesinin en fazla %5’i, en az on yataklı olmak kaydıyla erişkin palyatif bakım yatağı olarak planlanır.

(7) Özel sağlık tesislerinde palyatif bakım servisleri asgari beş yatak olarak yapılandırılır. Toplam palyatif servis yatak sayısı, sağlık tesisindeki toplam yoğun bakım yatak sayısının %20’sinden fazla olamaz.

(8) Çocuk palyatif bakım servisleri bu planlama esaslarına tabi değildir. Sağlık tesisi bünyesinde asgari standartları karşılaması kaydıyla en az beş yataklı olacak şekilde açılabilir.

(9) Ülke genelinde ve illerde ihtiyaca göre Bakanlık tarafından bu oranlarda değişiklik yapılabilir.

Palyatif bakım servislerinin oluşturulması

MADDE 19- (1) Palyatif bakım servisleri EK-5’te yer alan Palyatif Bakım Servislerinin Hizmet, Donanım Personel ve Fiziki Şartlar Asgari Standartları karşılaması kaydıyla genel palyatif servisi olarak yapılandırılabileceği gibi tür olarak erişkin ve çocuk hastalar için ayrı ayrı olacak şekilde de yapılandırılabilir.

(2) Erişkin palyatif bakım servisleri seviyesine göre; palyatif bakım servisi ve/veya palyatif kritik bakım servisi olarak yapılandırılır. Palyatif bakım hizmeti gerektiren tüm çocuk hastaların yatırılacağı çocuk palyatif bakım servisleri ise asgari donanım ve personel standartları bakımından palyatif kritik bakım servisine uygun olarak yapılandırılır.

(3) Sağlık tesisleri tarafından palyatif bakım servisi talepleri müdürlüklere iletilir. Müdürlükler Bakanlıktan onay aldıktan sonra en geç otuz gün içinde EK-6’da yer alan Palyatif Bakım Servisleri Tescil Talep Formunu doldurup tescil işlemlerini yaparak Bakanlığa bildirir.

(4) Bakanlığa bağlı kamu sağlık tesislerinde açılacak palyatif bakım servislerinin tescil işlemleri, bu Yönetmelikte belirtilen planlama kriterleri ve asgari standartlara uygun olması kaydıyla müdürlükler tarafından doğrudan yapılabilir. Bu şekilde gerçekleştirilen tescil işlemleri gerekçeleriyle birlikte Bakanlığa bildirilir.

(5) Tüm sağlık tesisleri bünyesinde palyatif bakım ve ESH koordinasyon birimleri oluşturulur.

(6) Sağlık tesisleri bünyesinde ihtiyaca göre sorumlu idareciler tarafından palyatif bakım hizmetleri polikliniği yapılandırılır. Birden fazla palyatif bakım servisi bulunan sağlık tesislerinde birden fazla poliklinik oluşturulabilir.

Palyatif bakım servislerinin fiziki şartları ve donanım standartları

MADDE 20- (1) Palyatif bakım servislerinin EK-5’te yer alan Palyatif Bakım Servislerinin Hizmet, Donanım Personel ve Fiziki Şartlar Asgari Standartları sağlaması zorunludur. Gerekli güvenlik önlemleri ilgili mevzuat hükümlerine uygun olarak alınır.

YEDİNCİ BÖLÜM

Palyatif Bakım Hizmetleri Personel Görevlendirmeleri,

Personellerin Yetki ve Sorumlulukları

Palyatif bakım hizmetleri personel görevlendirmeleri

MADDE 21- (1) Palyatif bakım hizmetleri, palyatif bakım ekibi tarafından yürütülür. Palyatif bakım ekibinin yapısı; sunulan bakımın seviyesi, hasta yükü, hizmetin niteliği ve birimin görev tanımı dikkate alınarak belirlenir. Ekipte yer alacak personel EK-5’te belirtilmiştir.

(2) Palyatif bakım hizmetlerinde; servis ya da yatak sayısı ve hasta bakım ihtiyacı ile uyumlu olacak şekilde servis sorumlu tabibi, koordinasyon birimi sorumlu tabibi ve yeterli sayıda sertifikalı hemşire görevlendirilir. Hemşire sayısı; hizmetin yirmi dört saat esasına göre kesintisiz sunulmasını sağlayacak, vardiya ve nöbet düzenini temin edecek şekilde planlanır.

(3) Tek bir palyatif bakım servisi bulunan sağlık tesislerinde sorumlu tabip aynı zamanda palyatif bakım ve ESH koordinasyon birimi ve palyatif bakım polikliniği sorumlusu olarak görev yapar. Birden fazla palyatif bakım servisi bulunan sağlık tesislerinde, her servis için bir sorumlu tabip ayrıca koordinasyon birimi için koordinatör tabip görevlendirilebilir.

(4) Palyatif bakım servisi bulunan sağlık tesislerinde palyatif bakım polikliniği oluşturulması halinde poliklinik çalışma düzeni sorumlu idareci tarafından ilgili tabipler arasında düzenlenir.

(5) Palyatif bakım servisi bulunmayan sağlık tesislerinde oluşturulan koordinasyon birimi için sorumlu tabip görevlendirilir. Poliklinik bulunması halinde çalışma düzeni sorumlu idareci tarafından belirlenir.

(6) Yeni açılan palyatif bakım servislerinde hemşirelere ilişkin sertifikasyon şartı, servisin faaliyete geçiş tarihinden itibaren en geç beş yıl içinde tamamlanır.

(7) Palyatif bakım servislerinde; sorumlu tabip ve hemşire kadrosuna ek olarak, kurumun imkânları ve hasta ihtiyaçları doğrultusunda diyetisyen, fizyoterapist, klinik psikolog ve diğer sağlık mensupları ile psikolog, sosyal hizmet uzmanı, çocuk gelişimcisi, manevi destek görevlisi ve diğer meslek mensupları görevlendirilebilir. Bu görevlendirmeler zorunlu kadro kapsamında değerlendirilmez.

(8) Palyatif kritik bakım servisleri için EK-5’te belirtilen uzman tabiplerin sağlık tesisinde tam zamanlı olarak hizmete katkı sağlaması esastır.

(9) Çocuk palyatif bakım servislerinde, çocuk sağlığı ve hastalıkları uzmanı palyatif bakım sorumlu tabibi olarak görevlendirilir. Ekip yapısı, Bakanlıkça yayımlanan klinik rehberler doğrultusunda oluşturulur.

Palyatif bakım ekibi ve koordinasyon birimi personelinin görev, yetki ve sorumlulukları

MADDE 22- (1) Palyatif bakım ve ESH koordinasyon birimi sorumlu tabibi hizmetin klinik koordinasyonundan, kalite standartlarının uygulanmasından ve Bakanlıkça yayımlanan klinik rehberlere uygun yürütülmesinden sorumludur. Denetimlerde kurumunu temsil eder ve kayıtların düzenli tutulmasını sağlar.

(2) Servis sorumlu tabibi hasta bakım ve tedavi süreçlerinde tıbbi kararlar alır, konsültasyonları planlar, bireyselleştirilmiş bakım planlarını oluşturur ve günceller. Bakım ekibinin görev dağılımını yapar, personelin nöbet listeleri ve çalışma programını düzenler, hizmet içi eğitim, gelişim ve sertifikasyon faaliyetlerini destekler.

(3) Tabip dışındaki diğer palyatif bakım ekip personeli görevini; ilgili mesleki mevzuatı, palyatif bakım hizmeti kapsamında almış oldukları sertifikalı ve diğer hizmet içi eğitimler ile sorumlu tabip tarafından belirlenen iş planı çerçevesinde yerine getirmekle yükümlüdür.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Palyatif Bakım Hizmetleri Sunum Süreçleri

Palyatif bakım hizmetlerine başvurunun yapılması, değerlendirilmesi ve hasta kabulü

MADDE 23- (1) Palyatif bakım hizmetlerine ilk başvurular; ESH birimlerine, aile hekimlerine, acil servislere, yoğun bakım servislerine, kliniklere veya uzaktan sağlık hizmeti yoluyla yapılır.

(2) ESH birimi, aile hekimi veya hastane birimleri tarafından, hastanın takip ve tedavi planına ilişkin değerlendirme talebinde bulunulabilir. Bu talep doğrultusunda hastanın palyatif bakıma yatışına ilişkin nihai tıbbi karar palyatif bakım koordinasyon birimi tarafından verilir ve elektronik kayıt sistemi üzerinden güncellenir.

(3) Aile hekimleri ve ESH birimleri tarafından palyatif bakım ihtiyacı bulunduğu düşünülen hastalar için EK-7’de yer alan Palyatif Bakım Ön Değerlendirme Formu doldurularak ESKOM’a bildirilir. ESKOM tarafından ilgili sağlık tesisinin palyatif ve ESH koordinasyon birimi sorumlu tabibine iletilir ve değerlendirme bu birim tarafından yapılır. Palyatif servise yatışı gereken hastalar sağlık tesisi bünyesinde uygun palyatif yatağı varsa yatırılır. Uygun yatak bulunmaması hâlinde ESKOM’a bildirim yapılır. ESKOM tarafından uygun sağlık tesisinin belirlenmesi ve hasta transfer süreci koordine edilir.

(4) Sağlık tesisinde palyatif bakım ihtiyacı olduğu değerlendirilen hastalar, öncelikle palyatif bakım ve ESH koordinasyon birimine bildirilir ve değerlendirme bu birim tarafından yapılır. Aynı sağlık tesisi bünyesinde uygun palyatif bakım yatağı bulunması hâlinde hasta ilgili servise yatırılır. Uygun yatak bulunmaması hâlinde EK-7’de yer alan form doldurularak ESKOM’a bildirim yapılır. ESKOM tarafından uygun sağlık tesisinin belirlenmesi ve hasta transfer süreci koordine edilir.

Palyatif bakım servisine yatış endikasyonu ve taburculuk süreci

MADDE 24- (1) Palyatif bakıma yatış gerekliliği; semptom kontrolünün evde veya ayaktan bakım ile sağlanamaması, terminal dönem bakım ihtiyacının ortaya çıkması ya da sosyal ve fiziksel şartların evde bakımın sürdürülmesine imkân vermemesi durumunda hastanın tıbbi özgeçmişi ve güncel klinik durumu birlikte değerlendirilerek belirlenir.

(2) Hastanın tanıları, hastalık evresi, semptom kontrol düzeyi, fonksiyonel durumu, e-Nabız üzerinden verileri, sosyal şartları ve bakım verenin desteği birlikte değerlendirilerek palyatif bakım sorumlu tabibi tarafından palyatif bakım servisi veya palyatif kritik bakım servisine kabul/yatış işlemleri gerçekleştirilir. Palyatif bakım servisleri ve palyatif kritik bakım servislerinde hasta refakatçisi bulunması esastır.

(3) Hastanın klinik durumu, yaşam kalitesi beklentileri ile hasta veya yakınının tercihleri dikkate alınarak bakım hedefleri belirlenir. Bu kapsamdaki görüşmeler yüz yüze veya gerekli hâllerde uzaktan sağlık hizmeti yoluyla yapılır. Belirlenen bakım hedefi ve bireyselleştirilmiş bakım planı hakkında hasta ve yakınına bilgilendirme yapılarak rıza alınır ve kaydedilerek ilgili birimlere elektronik ortamda bildirilir.

(4) Palyatif bakım servislerinde yatmakta olan hastanın taburculuk kararı servis sorumlu tabibi tarafından verilir. Taburculuk sonrası evde izleme uygun görülen hastalar için bireyselleştirilmiş bakım planı oluşturularak ESH birimi ve aile hekimliği ile elektronik ortamda paylaşılır ve izlem süreci başlatılır. Taburculuğu takiben ilk ev değerlendirmesi ESH birimi tarafından en geç üç gün içinde gerçekleştirilir. Yapılan tüm işlemler elektronik hasta kaydına işlenir ve düzenli olarak aile hekimliği ve palyatif bakım ve ESH koordinasyon birimi ile paylaşılır.

(5) ESH birimi; evde izlenen palyatif bakım hastalarında aile hekimleri tarafından reçete edilemeyen ilaçlar, tıbbi malzemeler ve rapor gerektiren durumlar için ilgili hastane uzman hekimleri ile konsültasyon sürecini koordine eder. Gerekli hâllerde hastanın hastaneye naklini ve muayene edilmesini sağlar. Engellilik, tıbbi cihaz veya benzeri sağlık kurulu raporu gerektiren durumlarda uzaktan sağlık hizmeti aracılığıyla yapılacak değerlendirmeler organize edilir. Bu süreçler ESKOM ile eşgüdüm içinde yürütülür.

(6) Aile hekimi; taburculuk sonrası kendisine kayıtlı evde sağlık hastalarında reçete sürekliliğini sağlar ve uygun aralıklarla hasta ya da bakımını yapan kişi ile uzaktan sağlık hizmeti yoluyla veya hastayı bulunduğu yerde ziyaret ederek değerlendirme yapar. Yapılan değerlendirme ve öneriler elektronik kayıt sistemine işlenir.

(7) ESH birimleri tarafından yürütülen izlem süreçleri, bakım planı güncelleme ihtiyaçlarının takibi ve hizmet birimleri arasındaki idari ve organizasyonel koordinasyon ESKOM tarafından sağlanır.

Yoğun bakım servisleri ve palyatif bakım servisleri arasında geçiş süreci

MADDE 25- (1) Yoğun bakım servisinde tedavi görmekte olan ve mevcut tıbbi durumu itibarıyla iyileştirici tedavi ile anlamlı klinik düzelme olması beklenmeyen hastalar için, ilgili hekim tarafından palyatif bakım ve ESH koordinasyon biriminden konsültasyon istenir. Konsültasyon sonucunda palyatif bakım ihtiyacı bulunduğunun belirlenmesi hâlinde hasta, aynı sağlık tesisi bünyesinde bulunan palyatif bakım veya palyatif kritik bakım servisine devredilir.

(2) Hastanın palyatif bakım ihtiyacının olduğu ancak aynı sağlık tesisinde palyatif bakım servisi bulunmadığı durumlarda, palyatif ve ESH koordinasyon birimi sorumlu tabibi tarafından ESKOM’a bildirilerek uygun yatak bulunan sağlık tesisine nakli sağlanır.

(3) Yoğun bakım servisinden çıkan hastanın palyatif ve ESH koordinasyon birimi tarafından yapılan klinik değerlendirmesi sonucunda; yatışı gerekli görülmeyerek, ESH kapsamında izlenmesine, aile hekimi takibine alınmasına ya da uzaktan sağlık hizmetleri ile desteklenmesine karar verilebilir ve elektronik kayıt sistemine işlenir.

(4) Hasta için oluşturulan bireyselleştirilmiş bakım planı; ESH birimi, hastanın kayıtlı olduğu aile hekimliği birimi ve gerekli hâllerde ilgili yataklı sağlık hizmeti sunucuları ile elektronik ortamda paylaşılır.

(5) Palyatif bakım servislerinden ileri yaşam desteği ve tedavi gereksinimi ile yoğun bakım servislerine geçecek olan hastalar yoğun bakım sorumlu hekimiyle konsültasyon yapılarak kararlaştırılır. Aynı sağlık tesisinde uygun yoğun bakım servisi varsa devredilir.

(6) Palyatif bakım servisinde yatarken yoğun bakım ihtiyacı olan hastalar için aynı sağlık tesisinde uygun yoğun bakım servisi/yatağı bulunamadığı durumlarda; palyatif ve ESH koordinasyon birimi sorumlu tabibi tarafından ASOS üzerinden uygun yatak bulunarak 112 Acil Sağlık Hizmetleri aracılığı ile hastanın nakli yapılır.

DOKUZUNCU BÖLÜM

Kayıt Raporlama, Kalite Performans İzleme,

Denetim ve Sorumluluk

Kayıt raporlama

MADDE 26- (1) Bu Yönetmelik kapsamındaki tüm iş ve işlemler dijital ortamda kaydedilir ve kişisel verilerin korunmasına dair mevzuatta yer alan istisnai düzenlemeler saklı kalmak kaydıyla, kaydedilen veriler, ilgili mevzuatı uyarınca Bakanlıkça belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde Bakanlık merkezî sağlık veri sistemine gönderilir.

(2) Bakanlık tarafından kurulan kayıt ve bildirim sistemi ile Bakanlıkça yapılacak diğer iş ve işlemlere esas olmak üzere talep edilen bilgi ve belgeler, sağlık tesisleri tarafından Bakanlığa gönderilir.

(3) ESH birimleri, palyatif bakım servisleri, palyatif bakım koordinasyon birimleri ve aile hekimliği birimleri; Bakanlıkça belirlenen elektronik kayıt formlarını eksiksiz, doğru ve güncel şekilde kullanmakla yükümlüdür.

(4) ESH ve palyatif bakım hizmetlerine ilişkin kayıtlar; bakımın sürekliliğinin sağlanması amacıyla ilgili ESH birimi, palyatif bakım servisi, palyatif bakım koordinasyon birimi ve hastanın kayıtlı olduğu aile hekimliği birimi arasında elektronik ortamda paylaşılır.

(5) ESH’ye geçiş, evden palyatif bakım servisine yönlendirme veya birimler arası bakım geçişlerine ilişkin idari ve organizasyonel kayıtlar ESKOM tarafından izlenir.

(6) ESH ile ilgili kayıtlar ve çağrı merkezi ses kayıtları 24/3/2016 tarihli ve 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu ve bu Kanuna dayanılarak yürürlüğe konulan mevzuata uygun olarak saklanır.

(7) Arşivleme işlemleri, 18/10/2019 tarihli ve 30922 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Devlet Arşiv Hizmetleri Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak yürütülür.

Kalite performans izleme

MADDE 27- (1) ESH ve palyatif bakım hizmetlerinin etkinliği, verimliliği, sürekliliği ve hizmet kalitesinin izlenmesi amacıyla Bakanlıkça yayımlanan sağlıkta kalite ve akreditasyon standartları esas alınır.

(2) Palyatif bakım servislerinde ilgili mevzuat doğrultusunda etkin enfeksiyon kontrol programları uygulanır.

Denetim ve sorumluluk

MADDE 28- (1) ESH birimleri ve palyatif bakım servisleri; 17/11/2023 tarihli ve 32372 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Özel Sağlık Tesislerinin Denetimi Hakkında Yönetmelik kapsamında belirlenen usul ve esaslara uygun olarak EK-9’da yer alan Evde Sağlık Hizmetleri Birimi Denetim Sorgu ve İdari Yaptırım Formu ve EK-10’da yer alan Palyatif Bakım Servisi Denetim Sorgu ve İdari Yaptırım Formunda belirlenen kriterlere göre denetlenir.

(2) Gerekli hallerde Bakanlık ve müdürlükler tarafından olağan dışı denetimler yapılabilir.

(3) Denetim sırasında müdürlükler ve sağlık tesisleri; bilgi sistemleri, veri tabanları ve kayıtlar bakımından denetime yetkili personelin erişimine gerekli kolaylığı sağlar.

(4) Bu Yönetmelik kapsamındaki uygulamalar bakımından yasak olan fiiller şunlardır:

a) Bu Yönetmelik hükümlerine göre Bakanlıktan faaliyet izin belgesi alınmaksızın birim kurulamaz ya da servis açılamaz ve faaliyette bulunulamaz.

b) Bu Yönetmelik hükümlerine göre sağlık tesislerinde müdürlüğün izni alınmaksızın ESH veya palyatif bakım hizmeti sunulamaz.

c) ESH birimlerinde ve palyatif bakım servislerinde, bu Yönetmelik hükümlerine aykırı olarak ve müdürlükten izin alınmaksızın, faaliyet izin belgesine esas olan fiziki şartlar, donanım standartları ve personel durumunda değişiklik yapılamaz.

(5) Kamu kurum ve kuruluşları tarafından kurulan ESH birimlerinde ve açılan palyatif bakım servislerinde bu Yönetmeliğe aykırı uygulamaların tespiti halinde; birinci ve ikinci tespitlerde yazılı uyarı yapılır ve eksikliğin giderilmesi için otuz gün süre verilir. Üçüncü tespitte kasıt, ihmal veya kusuru bulunan ilgililer hakkında ilgili mevzuat hükümlerine göre disiplin işlemleri uygulanır.

(6) Özel sağlık tesisleri bünyesinde açılan palyatif bakım servislerinde bu Yönetmeliğe aykırı uygulamaların tespiti halinde; EK-10’da yer alan Palyatif Bakım Servisi Denetim, Sorgu ve İdari Yaptırım Uygulama Formunda belirtilen idari yaptırımlar uygulanır.

(7) Bu Yönetmelik veya ilgili mevzuatında uygunsuzluk olarak belirlenen ancak idari yaptırımı bulunmayan fiiller hakkında; 3359 sayılı Kanunun ek 11 inci maddesi ve ilgili diğer mevzuat hükümleri uygulanır.

ONUNCU BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

İdarî sorumlulukların paylaşımı ve yetki devri

MADDE 29- (1) Bu Yönetmeliğin uygulanması sırasında doğacak tereddütleri ve uygulamaya ilişkin aksaklıkları gidermeye, uygulamayı yönlendirmeye ve sorumlulukları paylaştırmaya Bakanlık yetkilidir.

(2) Bakanlık, bu Yönetmelikteki yetkilerinden bir kısmını valiliklere devredebilir. Yetki devri ile ilgili gerekli düzenlemeler Bakanlıkça belirlenir.

Hüküm bulunmayan haller

MADDE 30- (1) Bu Yönetmelikte hüküm bulunmayan hâllerde, ilgili sağlık tesisinin tabi olduğu mevzuat hükümleri ile genel sağlık mevzuatı uygulanır.

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 31- (1) 2/6/2023 tarihli ve 32209 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Evde Sağlık Hizmeti Sunumu Hakkında Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Mevcut denetimlerin tamamlanması

GEÇİCİ MADDE 1- (1) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce başlatılan denetimler 31 inci madde ile yürürlükten kaldırılan Evde Sağlık Hizmeti Sunumu Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak tamamlanır.

Tescil edilen hizmet birimlerinin durumu

GEÇİCİ MADDE 2- (1) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce Bakanlıkça tescil edilen evde sağlık ve palyatif bakım hizmetleri birimlerinin bu Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde yeniden tescil işlemleri bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden itibaren en geç bir yıl içinde tamamlanır.

Mevcut palyatif bakım hizmetleri birimlerinde görevli hemşirelerin sertifikasyonu

GEÇİCİ MADDE 3- (1) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinde faaliyette bulunan ve geçici 2 nci maddeye göre tescil edilecek palyatif bakım hizmetleri birimlerinde görevli hemşirelere ilişkin sertifikasyon şartı, bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden itibaren en geç beş yıl içinde tamamlanır.

Yürürlük

MADDE 32- (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 33- (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Sağlık Bakanı yürütür.

Ekleri için tıklayınız

20 Haziran 2026 CUMARTESİ

Resmî Gazete

Sayı : 33286

KANUN

TOPRAK KORUMA VE ARAZİ KULLANIMI KANUNU İLE BAZI KANUNLARDA

DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KANUN

MADDE 1- 11/6/1936 tarihli ve 3039 sayılı Çeltik Ekimi Kanununun 19 uncu maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“MADDE 19- Çeltik tarlaları, il ve ilçe merkezlerine imar sınırından itibaren beş yüz metre, köy ve mahallelerde ise elli metre uzaklıkta bulunabilir. Uzaklıklar, köy ve mahallelerde en kenar evin dış çevresiyle çeltik ekilen yerlerin en yakın noktasının arası ölçülerek tayin olunur.”

MADDE 2- 8/6/1942 tarihli ve 4250 sayılı İspirto ve İspirtolu İçkiler İnhisarı Kanununun 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının dördüncü cümlesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiş, bu cümleden sonra gelmek üzere aşağıdaki cümle ve dokuzuncu fıkrasına birinci cümlesinden sonra gelmek üzere aşağıdaki cümle eklenmiştir.

“Alkollü içkileri üreten, ithal eden ve pazarlayanlar, her ne surette olursa olsun hiçbir etkinliğe veya her tür mecrada yapılacak yayın ve paylaşımlara ticaret unvanları ile ürünlerinin marka, amblem, logoları ile ürünlerin arz ambalajında yer alan ifade, şekil, isim, işaret ve görselleri kullanarak destek olamazlar.”

“Alkollü içkilerin veya alkollü içkileri üreten, ithal eden ve pazarlayan firmaların isim, marka, logo, amblemleri ile arz ambalajında yer alan ifade, şekil, isim, işaret ve görseller iş yerlerinin içinde, dışında, vitrinlerinde, satış ünitelerinde ve hiçbir etkinlik alanında bulundurulamaz.”

“Fermente alkollü içki markası, distile alkollü içki markası olarak; distile alkollü içki markası, fermente alkollü içki markası olarak kullanılamaz.”

MADDE 3- 4250 sayılı Kanunun 7 nci maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan “, (e) ve (f)” ibaresi “ve (e)” şeklinde değiştirilmiştir.

MADDE 4- 4250 sayılı Kanuna aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.

“GEÇİCİ MADDE 2- Perakende ya da açık alkollü içki satışı yapılan iş yerleri bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde 6 ncı maddenin birinci fıkrasının beşinci cümlesine uygun hâle getirilir.

6 ncı maddenin dokuzuncu fıkrasının ikinci cümlesinin kapsamına giren ürünler, bu maddenin yürürlük tarihinden itibaren üç ay içinde anılan hükme uygun hâle getirilir. Uygun olmayan ürünler, bu tarihten itibaren piyasaya arz edilemez.”

MADDE 5- 24/3/1950 tarihli ve 5659 sayılı Atatürk Orman Çiftliği Kanununun 14 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan “çiftlik hudutları dahilinde” ibaresi madde metninden çıkarılmış ve maddeye aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

“Müdürlüğün, 2/7/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununun (1) ve (3) sayılı tarifelerine giren bütün işlemleri harçtan müstesnadır.”

MADDE 6- 5659 sayılı Kanuna aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.

“GEÇİCİ MADDE 3- Atatürk Orman Çiftliğinin sahip bulunduğu gayrimenkuller için bu maddenin yürürlük tarihinden önce, 29/7/1970 tarihli ve 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu hükümlerince tahakkuk ettirilmiş bina ve arazi vergileri ve bunlara bağlı vergi cezaları, gecikme faizleri, gecikme zamlarının tahsilinden vazgeçilir. Bina ve arazi vergi borcu için yargı mercilerine intikal etmiş uyuşmazlıklarda, davayı gören mahkeme tarafından, karar verilmesine yer olmadığına, tarafların yaptıkları masrafların üzerlerine bırakılmasına karar verilir ve vekalet ücretine hükmedilmez.”

MADDE 7- 18/12/1953 tarihli ve 6200 sayılı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünce Yürütülen Hizmetler Hakkında Kanuna aşağıdaki ek madde eklenmiştir.

“EK MADDE 16- 6446 sayılı Kanun kapsamındaki hidroelektrik enerji üretim tesislerinde veya tesisten kaynaklı olarak memba veya mansapta can ve mal emniyeti açısından risk oluşturan durumların tespit edilmesi halinde üretim lisansı sahibi şirkete ihtarda bulunulur ve gerekli önlemlerin alınması için süre verilir. Verilen süre içerisinde şirket tarafından gerekli önlemlerin alınmaması halinde, tesiste enerji üretimine yönelik su kullanımı durdurulur ve ilave süre verilir. İlave süre içerisinde de şirket tarafından gerekli önlemlerin alınmaması halinde şirketle imzalanan su kullanım hakkı anlaşması derhal feshedilir. Ayrıca, mahalli mülki idari amir kararıyla, risk oluşturan durumlar ortadan kaldırtılır. Bu hususta yapılan masraflar ilgili şirketten tahsil edilir.

6446 sayılı Kanun kapsamındaki hidroelektrik enerji üretim tesislerinde DSİ tarafından belirlenen işletme talimat ve programına, Türkiye Elektrik İletim Anonim Şirketi tarafından dengeleme güç piyasası kapsamında verilen talimatlara göre yapılan işletme halleri hariç olmak üzere uyulmadığının veya hidroelektrik üretim tesisinin DSİ sorumluluk sahasında bulunan bölümlerinin DSİ tarafından yapılan ya da yaptırılan denetim ve yıllık muayenelerinde eksiklikler olduğunun tespit edilmesi üzerine şirkete ihtarda bulunularak işletme talimatına ve programına uygun hareket etmesi veya eksikliklerin giderilmesi için süre verilir. Verilen süre içerisinde şirketin, DSİ tarafından belirlenen işletme talimat ve programına uymaması veya tespit edilen eksiklikleri gidermemesi halinde şirkete toplam ceza tutarı iki yüz elli bin Türk lirasından az, beş milyon Türk lirasından çok olmamak üzere, ihmal niteliği, kusur, neticenin ağırlığı dikkate alınarak, tesisin hidrolik kurulu gücüne (MWm) bağlı olarak megavat başına, elli bin Türk lirası ile yüz bin Türk lirası arasında idari para cezası uygulanır. İdari para cezasının uygulanmasından itibaren en geç üç ayın sonunda ihtar edilen hususların yerine getirilmemesi halinde, ceza tutarının alt ve üst sınır değerleri iki katına çıkarılmak üzere, para cezası önceki cezanın iki katı olarak uygulanır. Bu durumda ihtar edilen hususların yerine getirilmesi için şirkete üç aydan fazla olmamak üzere ek süre verilir. Verilen süre içerisinde ihtar edilen hususların yerine getirilmemesi halinde DSİ tarafından su kullanım hakkı anlaşması feshedilir.

Bu maddede belirtilen idari para cezasını gerektiren hallerin, idari para cezasının uygulandığı tarihten itibaren bir yıl içerisinde tekrarı halinde ceza tutarı ile alt ve üst sınır değerleri iki katı olarak uygulanır.

Bu maddenin yürütülmesine ilişkin usul ve esaslar DSİ’nin bağlı olduğu Bakanlık tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir.”

MADDE 8- 6200 sayılı Kanuna aşağıdaki ek madde eklenmiştir.

“EK MADDE 17- İl özel idareleri, belediyeler ve bağlı kuruluşları, köy tüzel kişilikleri ile diğer kamu kurum ve kuruluşları; su yapılarından kaynaklanabilecek kaza ve kayıpların önlenmesi için kendi görev ve sorumlulukları dâhilinde gereken koruyucu güvenlik tedbirlerini alır ve bu konuda DSİ’yi bilgilendirir.

DSİ tarafından inşa edilen tesislerin bulunduğu yerin kısmen ya da tamamen imar planı kapsamına alınması veya herhangi bir sebeple meskûn mahal sınırları içerisinde kalması durumunda DSİ tarafından belirlenen koruyucu güvenlik tedbirleri ilgili belediye veya il özel idaresi tarafından alınır.

Su yapıları ile ilgili ya da su yapılarında veya koruma alanlarında gerçekleştirilen çalışmalarında kişilerin ve çevrenin zarar görmemesi, can ve mal güvenliğinin sağlanması için DSİ tarafından belirlenen koruyucu güvenlik tedbirleri çalışmayı gerçekleştiren kamu kurum ve kuruluşu tarafından alınır.

Mülkiyeti DSİ’ye ait olan su yapıları ile servis yolları ve diğer unsurları amacı dışında kullanılamaz. Bunların zorunlu nedenlerle amaç dışı kullanımı halinde koruyucu güvenlik tedbirleri, kullanan kişi veya kamu kurum ve kuruluşlarınca alınır. Amaç dışı kullanımdan kaynaklanan zararlardan, amacı dışında kullanan kişi veya kamu kurum ve kuruluşları sorumludur.

Su yapılarına ait servis yolları ilgili idaresince devralınmadığı müddetçe genel ulaşım maksatlı kullanılamaz. Su yapılarına ait servis yollarının, genel ulaşıma açılması talebi olması ve DSİ’nin uygun görmesi halinde, işletme, bakım ve yönetim sorumluluğu ilgili kuruma devredilir.”

MADDE 9- 6200 sayılı Kanuna aşağıdaki ek madde eklenmiştir.

“EK MADDE 18- DSİ’ye ait olan taşınmaz mallar, hisse oranı %40’ı ve hisse miktarı uygulama imar planı sınırları içinde dörtyüz metrekareyi, dışında ise dörtbin metrekareyi aşmamak kaydıyla talepte bulunan hissedarlarına rayiç bedel üzerinden doğrudan satılabilir.

DSİ mülkiyetinde olan yerlerin kiralanması ve satışı ihalelerinde isteklilerden, satışta tahmin edilen satış bedelinin, kiraya vermede tahmin edilen bir yıllık kira bedelinin %3’ünden az olmamak üzere %30’una kadar geçici teminat alınır.”

MADDE 10- 6200 sayılı Kanuna aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.

“GEÇİCİ MADDE 14- Bu maddenin yürürlük tarihi itibarıyla genel ulaşım maksadıyla kullanıldığı halde ilgili kurum tarafından devralınmamış su yapılarına ait servis yollarının işletme, bakım ve yönetim sorumluluğu DSİ tarafından uygun görülmesi halinde bu maddenin yürürlük tarihinden itibaren en geç altı ay içinde ilgili kamu kurum ve kuruluşuna devredilir.”

MADDE 11- 9/3/1954 tarihli ve 6343 sayılı Veteriner Hekimliği Mesleğinin İcrasına, Türk Veteriner Hekimleri Birliği ile Odalarının Teşekkül Tarzına ve Göreceği İşlere Dair Kanunun Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilen 41 inci maddesi aşağıdaki şekilde yeniden düzenlenmiştir.

“MADDE 41- Haysiyet divanı tarafından uygulanacak olan disiplin cezaları şunlardır:

a) Yazılı ihtar: Veteriner hekime veya bu Kanun kapsamındaki kişilere mesleğini uygularken ve/veya meslektaşları ile olan ilişkilerinde daha özenli bir tutum ve davranış içinde olması gerektiğinin yazı ile bildirilmesidir.

b) Para cezası: Fiilin ağırlığına göre yirmibin Türk lirası ila yüzbin Türk lirası arasında belirlenecek tutarın disiplin soruşturmasını yürüten odaya veya Birliğe ödenmesidir.

c) Geçici olarak meslekten men cezası: Meslek uygulamasından 15 günden 6 aya kadar süreyle alıkonulmadır. Meslekten geçici olarak men cezası alanlar, bu süre dolmadan Türkiye’nin hiçbir yerinde mesleğini icra edemez.

d) Oda bölgesinde meslek icrasından men cezası: Bir oda bölgesinde en az beş defa geçici olarak meslek icrasından men cezası alan veya birden fazla geçici olarak meslek icrasından men cezalarının toplamı yüz seksen günden fazla olan veteriner hekimlerin, o oda bölgesinde 3 yıl süreyle meslek icrasından men edilmesidir.

Yazılı ihtarı gerektiren fiil ve durumlar şunlardır:

a) Meslektaşları, hasta sahipleri ve mesleğin icrası kapsamında meslekle ilgili olarak irtibat kurduğu gerçek ve tüzel kişilerle ilişkilerinde mesleğin onur ve saygınlığına zarar verecek davranışlarda bulunmak, bu ilişkilerinde mesleki etik ve mevzuat hükümlerine aykırı davranmak.

b) Propaganda ve reklam amacı ile çalışma yerlerini ve ihtisaslarını bildirir ilanlar düzenlemek, tabela, ilan, reçete, internet, medya, sosyal medya ve bunun gibi yerlerde reklam ve propaganda mahiyetinde biçim, içerik, ifade ve işaretler kullanmak.

c) Meslek organlarınca düzenlenen zorunlu mesleki eğitim ve toplantılara çağrıldığı hâlde geçerli mazeret olmadan katılmamak.

d) Meslek mevzuatının gerektirdiği görevler ile meslek organlarınca kendilerine verilen görevleri mazeretsiz yapmamak, verilen göreve özen göstermemek, belirlenen zamanda mazeretsiz şekilde yerine getirmemek.

e) Meslektaşlarına, çalışma arkadaşlarına, hasta sahiplerine veya mesleğin icrası kapsamında meslekle ilgili olarak irtibat kurduğu kişilere karşı hakaret, tehdit veya onur kırıcı söz ve davranışlarda bulunmak.

f) Aidat ve oda yönetim kurulu tarafından belirlenen ödentileri yazılı bildirime rağmen zamanında ödemeyerek kanuni takibata sebebiyet vermek veya oda üyelik görevlerini yerine getirmemek.

g) Mesleği ve meslektaşları ile ilgili asılsız bilgileri kasıtlı olarak yaymak.

h) Mesleğin icrasında uygulanması gereken usul ve esaslara aykırı davranmak.

ı) Mesleki mevzuata ve Birlik organlarının karar ve talimatlarına uygun hareket etmemek.

i) Büyük kongrenin veya oda genel kurulunun seçimle ilgili toplantılarına geçerli bir mazereti olmaksızın katılmamak veya oy kullanmamak.

j) Nitelik ve ağırlığı itibarıyla yukarıda belirtilen eylemlere benzer eylemlerde bulunmak.

Para cezasını gerektiren haller şunlardır:

a) Mevzuata uygun olarak muayenehane, poliklinik, hastane veya laboratuvar açmadan mesleki faaliyet yürütmek.

b) İş ve ikamet adresi değişikliklerini 30 gün içinde kayıtlı olduğu odaya bildirmemek.

c) Mesleki nüfuz ve imkânlarını hukuka aykırı olarak kişisel çıkarları yolunda kullanmak.

d) Meslektaşlarına, hasta sahiplerine ve mesleğin icrası kapsamında meslekle ilgili olarak irtibat kurduğu kişilere fiilî saldırıda bulunmak.

e) Mesleğin icrası esnasında mevzuatın gerektirdiği kayıtları usulüne uygun olarak tutmamak, usulüne uygun evrak kullanmamak.

f) Merkez Konseyi ve/veya odalar tarafından belirlenen asgari ücret tarifesinin altında ücret almak.

g) Kamu dışında çalışan veteriner hekimler bakımından iş sözleşmelerini odaya onaylatmamak, oda onaylı iş sözleşmesi olmadan gerçek veya tüzel kişi veyahut kurumlara süreli/sürekli hizmet vermek veya yıllık çalışma izin belgesini yenilememek.

h) Mesleki çalışmaları sırasında öğrendiği sırları kanuni zorunluluk olmadıkça açıklamak.

ı) Hayvan sağlığında kullanılan ilaç ve veteriner tıbbi ürünlerini etiket fiyatı haricinde satmak.

i) Meslek icrası mahiyetinde yürüttüğü görevle ilgili konularda, kendisine veya bir başkasına menfaat sağlayacak yahut bir başkasına zarar verecek şekilde bilerek yalan ve/veya yanlış beyanda bulunmak.

j) Başkalarının çıkar sağlaması amacıyla mesleğini ve diplomasını kullanmasına imkân vermek.

k) Mesleki faaliyeti kapsamında tedavi ve uygulamalarında bilimsellikten uzak, bilime açıkça aykırı iş ve işlemler yapmak, ihmalkâr ve özensiz davranmak suretiyle maddi veya manevi zarara yol açmak.

1) Bireysel olarak veya yöneticisi oldukları dernekler ya da çalıştıkları kurumlar aracılığıyla kurumlara veya meslektaşlara destek sağlamanın dışında, şahsi çıkar sağlamak amacıyla ticari ürün ve/veya hizmetin tanıtımında yer almak ve/veya reklamına aracılık etmek.

m) Bilimsel araştırmalar ve eğitime yönelik şeffaf kurumsal ilişkiler dışında, endüstri kuruluşları ile çıkar ilişkileri kurmak.

n) Bu Kanun ve bu Kanun uyarınca yürürlüğe konulan mevzuata uygun izin ve/veya ruhsat almadan çalışmak.

o) 48 inci maddenin birinci fıkrasında belirtilen ve büyük kongrede onaylanan oran doğrultusunda Merkez Konseyi payının ilgili yıl sonuna kadar yetkili ve sorumlularca gönderilmemesi.

ö) Kanunen kazanılmamış mesleki veya akademik unvanları kullanmak, veteriner hekimlikte uzmanlık mevzuatına göre alınmış uzmanlık belgesi olmadan herhangi bir biçimde uzmanmış gibi davranmak veya tanıtım yapmak suretiyle meslek uygulamasında bulunmak.

p) Temelsiz suçlamalarla mesleği, Türk Veteriner Hekimleri Birliğini, odalar ve alt birimlerini kamuoyunda küçük düşürmek ya da maddi, manevi kişiliklerine zarar vermek.

r) Veteriner hekim olarak sahibi ve sorumlusu olduğu kuruluşundaki veteriner hekimleri ve diğer personelini sağlık alanı ile ilgili görev ve yetki alanı dışında çalıştırmak.

s) Meslek mensupları arasında haksız rekabete neden olacak davranışlarda bulunmak.

t) Bu Kanun kapsamında yapılacak olan denetimlere engel olmak, zorluk çıkarmak.

u) Yanında çalıştırdığı veteriner hekimi odaya ve resmî kurumlara bildirmemek, çalışma izin belgesi olmadan çalışmasına izin vermek.

v) Muayene ve tedavi sırasında hasta sahiplerinin cinsiyet, ırk, milliyet, etnik köken, din ve mezhep, ahlaki ve siyasi düşünce, kişilik, ekonomik ve sosyal durumuna göre ayrımcılık yapmak.

y) Mevzuatta belirlenen usul ve şartlar dışında hayvan satışı yapmak, satışına aracılık etmek.

z) Meslektaşlarına karşı küçük düşürücü davranışlarda bulunmak veya meslektaşlarını kötülemek.

aa) Veteriner tıbbi ürünlerin mevzuatta izin verilen yerler dışında doğrudan veya dolaylı olarak satışını yapmak veya bu faaliyetlere aracılık etmek.

bb) Menfaat elde etmek amacıyla bir başka veteriner hekime iş veya hasta tedarikine aracılık etmek, aracı kullanımı yoluyla iş veya hasta tedarik etmek.

cc) Narkotik, anestezik veya sedatif ilaçların; kullanımına, teminine ve stok takibine ilişkin kayıtları usulüne uygun tutmamak, gerçeğe aykırı kayıt tutmak veya denetimlerde ibraz etmemek, muhafazasında gerekli güvenlik tedbirlerini almamak ve bu ilaçları kötüye kullanıma açık hale getirmek.

dd) Nitelik ve ağırlığı itibarıyla yukarıda belirtilen eylemlere benzer eylemlerde bulunmak.

Geçici olarak meslekten men cezasını gerektiren fiil ve hâller şunlardır:

a) Görevi gereği verilen veya hazırlanan bir belgeyi kısmen veya tamamen gerçeğe aykırı şekilde düzenlemek, belgelerde tahrifat yapmak, tahrif edilmiş belgeleri bilerek veya bilmesi gerektiği halde kullanmak, başkalarına kullandırmak, bu belgeler üzerinden işlem yapmak.

b) Salgın hayvan hastalıklarıyla mücadelede uyulması gereken kurallara uymamak.

c) Hayvansal gıdaların üretimi, korunması ve tüketimi sürecinde görevini ihmal etmek suretiyle insan sağlığının tehdit edilmesine yol açmak.

d) Kamu kurum ve kuruluşlarının veya gerçek kişi ve özel kuruluşların aleyhine kendisine veya başkasına haksız menfaat sağlamaya yönelik eylemlerde bulunmak.

e) Veteriner hekimlikle ilgili olarak, bilimsel araştırma verilerini değerlendirirken ve yayına hazırlarken bilimsel gerçekleri yansıtmamak; çalışmaya fiilen katılmamış kişilerin adlarına yayında yer vermek, kaynak göstermeden veya izin almadan başkalarına ait verileri, olguları veya yazılı eserleri kullanmak ve benzeri suretle bilimsel yayınlarda yayın etiğine aykırı davranmak.

f) İlgili mevzuata aykırı olarak canlılar üzerinde deneyler yapmak, yapılmasına destek olmak.

g) Meslek şeref, etik ve ahlakını ağır şekilde ihlal eden, meslekle bağdaşmayan faaliyetlerde bulunmak.

h) Görev yaptığı bölgenin odasına kayıtlı olmadan veteriner hekimlik mesleğini icra etmek.

ı) Kasten ve bilim ilkelerine aykırı olarak hayvanlara eziyet derecesine varan uygulamalar yapmak veya yaptırmak.

i) Muvazaalı işlemler yoluyla bir başkası adına açılması hali de dahil olmak üzere ikametgâh hariç birden fazla yerde muayenehane açmak ve çalışmak.

j) Duyurulması zorunlu hayvan hastalıklarının ilgili kurumlara bildirilmesine kayıtsız kalmak.

k) Narkotik, anestezik ve sedatif ilaçları; hayvan sağlığı ve tedavi amacı dışında kullanmak, bu amaçla üçüncü kişilere vermek, satmak veya temin etmek; reçetesiz, kayıtsız veya mevzuata aykırı şekilde bulundurmak, temin etmek veya dağıtmak.

1) Nitelik ve ağırlığı itibarıyla yukarıda belirtilen eylemlere benzer eylemlerde bulunmak.

Oda haysiyet divanları, kendilerine intikal eden dosyaları en geç altı ay içerisinde karara bağlamak zorundadır.

Disiplin cezası gerektiren fiil ve halleri işleyenler hakkında, bu fiil ve hallerin işlendiğinin soruşturmaya yetkili birimce öğrenildiği tarihten itibaren altı ay içinde soruşturmaya başlanılmamış ise bu suçlarla ilgili disiplin soruşturması yapılamaz ve ceza verilemez.

Disiplin cezası gerektiren fiil ve hallerin işlendiği tarihten itibaren en geç beş yıl içinde disiplin cezası verilmemesi halinde ceza verme yetkisi zamanaşımına uğrar.

Savunma alınmadan ceza verilemez. Savunma yazılı veya sözlü olarak verilebilir. Hakkındaki iddia ve/veya tespitleri içeren savunma isteme yazısının kendisine tebliğinden itibaren otuz gün içinde geçerli mazereti olmaksızın yazılı veya kendisine bildirilen günde sözlü savunma vermeyen üye, savunma hakkından vazgeçmiş sayılır.

Hakkında herhangi bir disiplin cezası verilen veteriner hekimin, bu cezanın kesinleştiği tarihten itibaren beş yıl içinde aynı ağırlıkta disiplin cezası gerektiren yeni bir fiil işlemesi halinde, bu fiil için Kanunda öngörülen disiplin cezasının bir derece ağır olanı uygulanır.

Veteriner hekim hakkında başlamış olan ceza kovuşturması, disiplin işlem ve kararlarının uygulanmasına engel olmaz. Eylemin işlenmemiş veya sanığı tarafından yapılmamış olması sebebiyle beraat hali müstesna, beraatle sonuçlanmış bir ceza davasının konusuna giren eylemlerden dolayı disiplin soruşturması, o eylemin ceza kanunları hükümlerinden ayrı olarak başlı başına disiplin soruşturmasını gerektirir mahiyette olmasına bağlıdır.

Bu madde gereği verilen disiplin cezaları kesinleşmesini müteakip 10 yıllık sürenin dolmasıyla silinir.

Disiplin soruşturmasına ilişkin usul ve esaslar, disiplin suçlarının izahı ve disiplinle ilgili diğer hususlar Tarım ve Orman Bakanlığının uygun görüşü alınarak Birlikçe hazırlanacak yönetmelikle düzenlenir.

Bu Kanunda belirtilen disiplin para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere o yıl için 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanır.”

MADDE 12- 6343 sayılı Kanunun 55 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan “100 liradan 500 liraya kadar inzibati” ibaresi “disiplin cezası gerektiren fiil ve hallerin süresine göre 120.000 Türk lirasından 600.000 Türk lirasına kadar disiplin” şeklinde değiştirilmiştir.

MADDE 13- 31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanununa aşağıdaki ek madde eklenmiştir.

“EK MADDE 21- Küresel iklim değişikliğiyle mücadeleye katkı sağlamak ve ormanların sera gazı tutum kapasitesini artırmak maksadıyla Orman Genel Müdürlüğü karbon yutak ormanları kurar, bedel almak suretiyle kurdurur veya kurulmuş ormanların tesis maliyetinden az olmamak ve karbon piyasası rayiç bedeli tahsil edilmek kaydıyla tahsis eder, yönetir ve işletir. Bu maddenin uygulanması ile ilgili tanım, şekil, şart ve esaslar İklim Değişikliği Başkanlığının görüşü alınarak yönetmelikle düzenlenir.”

MADDE 14- 6831 sayılı Kanuna aşağıdaki ek madde eklenmiştir.

“EK MADDE 22- Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce kesinleşmiş orman kadastrosuna göre kısmen veya tamamen Devlet ormanı olarak sınırlandırılan taşınmazlardan;

a) Hazine adına kayıtlı olmayan, tapu ve kadastro veya imar mevzuatına göre oluşturulup halen gerçek veya tüzel kişiler adına tapuda tescilli olanlar için malikleri, kadastro tespitleri davalı olanlar için ise davaya taraf olan gerçek veya tüzel kişiler tarafından idareye başvurulması ve söz konusu başvurunun Orman Genel Müdürlüğünce uygun görülmesi,

b) Orman Genel Müdürlüğü tarafından resen yapılan inceleme ve araştırma sonucunda gerçek veya tüzel kişiler adına var olan tapu kayıtlarının doğruluğunun tespit edilmesi,

hallerinde mevcut tapu kayıtları bedel alınmaksızın geçerli kabul edilir ve tapu kütüklerindeki varsa orman şerhleri terkin edilerek söz konusu taşınmazlar hakkında bu Kanun hükümleri uyarınca işlem yapılır.

Açılan davalar sonucunda tapularının iptaline karar verilerek kesinleşen ancak tapuda henüz infaz edilmeyen kararlara konu taşınmazlar hakkında taşınmaz bedeli karşılığı olarak mahkeme kararları gereğince ödeme yapılmamış olması veya taşınmaz bedeli karşılığı olarak mahkeme kararları gereğince ödeme yapılmışsa yapılan toplam ödemenin Hazineye geri ödenmesi hallerinde bu madde uyarınca işlem yapılır. Ancak Hazineye geri ödenecek bedel taşınmazın güncel rayiç bedelinden az olamaz.

Açılan davalar sonucunda tapularının iptaline karar verilerek kesinleşen kararlardan infaz edilerek/rızaen terk edilerek tapuda Hazine adına tescil edilen taşınmazlar, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl içinde önceki malikleri veya akdi ve kanuni halefleri tarafından idareye başvurulması, taşınmaz bedeli karşılığı olarak herhangi bir ödeme yapılmamış olması veya ödeme yapılmış olması halinde yapılan toplam ödemenin Hazineye geri ödenmesi halinde ilgilisine iade edilir. Ancak Hazineye geri ödenecek bedel taşınmazın güncel rayiç bedelinden az olamaz.

İkinci ve üçüncü fıkralar kapsamında kalan taşınmazlardan Orman Genel Müdürlüğünce bildirilen, malikleri veya akdi ve kanuni halefleri tarafından idareye başvurulmayan veya mahkeme kararları gereği yapılan toplam ödemesi Hazineye geri ödenmeyen üç hektardan küçük taşınmazlar ve alan büyüklüğüne bakılmaksızın taşınmazlar arasındaki tescilli/tescilsiz yol, boşluk ve benzeri alanlar, Milli Emlak Genel Müdürlüğünce değerlendirilebilir.

Bu madde kapsamındaki taşınmazlar hakkında aşağıdaki hükümler uygulanır.

a) Yapılacak işlemler sonuçlanıncaya kadar orman idaresi veya Hazine tarafından açılması gereken davalar açılmaz, devam eden davalar yönünden bu maddedeki işlemler bekletici mesele kabul edilerek bunun sonucuna göre işlem yapılır, bu taşınmazların aynına yönelik dava açılmasına ilişkin hak düşürücü süreler işlemez. Taraflarca vazgeçilen tapu iptali ve tescil, orman şerhinin kaldırılması ve bu madde kapsamındaki taşınmazların tapusunun iptali sebebiyle açılmış tazminat davaları da dahil olmak üzere derdest olan davaların konusuz kalmasına ve yargılama giderlerinin taraflar üzerinde bırakılmasına karar verilir ve taraflar lehine vekalet ücretine hükmedilmez.

b) Yapılacak giderler tapu maliklerince Orman Genel Müdürlüğünün hesaplarına hizmet gideri olarak yatırılır.

c) Mevcut orman izinleri ve yapılan kiralamalar iptal edilmiş sayılır.

ç) Ormanların korunması, istihsal ve imarı ile alakalı olarak yapılmış her nevi bina ve tesis bulunan yerler bu madde kapsamında değerlendirilmez.

d) Rayiç bedeller, 6292 sayılı Kanun kapsamında Milli Emlak Genel Müdürlüğünce hesaplanır.

e) İade işleminin gerçekleşmesi halinde idarelerden, hiçbir şekilde tazminat ve ecrimisil talep edilemez.

Bu madde hükümleri;

a) Sonradan imar uygulaması yapılmış olsa bile, 26/1/1939 tarihli ve 3573 sayılı Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerinin Aşılattırılması Hakkında Kanun, mülga 11/6/1945 tarihli ve 4753 sayılı Çiftçiyi Topraklandırma Kanunu kapsamında tapuya bağlanmış fakat temlik şartları yerine getirilmemiş, 9/7/1945 tarihli ve 4785 sayılı Kanun kapsamında bedeli ödenerek devletleştirilmiş, mülga 8/2/1937 tarihli ve 3116 sayılı Orman Kanununda mülga 24/3/1950 tarihli ve 5653 sayılı Kanunla yapılan düzenlemeler kapsamında tevzi edilmiş fakat tapuya bağlanmamış, tapu ve kadastro veya imar mevzuatı kapsamında yapılan çalışmalarda uygulama görememiş eski kayıtlı taşınmazlar ile 25/2/1998 tarihli ve 4342 sayılı Mera Kanunu kapsamındaki taşınmazlarda,

b) 2634 sayılı Kanun kapsamında sınırları tespit ve ilan edilen kültür ve turizm koruma ve gelişim bölgeleri, turizm merkezleri, turizm bölgeleri ve turizm alanlarında kalan, 18/11/1983 tarihli ve 2960 sayılı Boğaziçi Kanunu ve mübadele anlaşmaları kapsamında olan yerler ile bu Kanuna göre belirlenmiş özel statülü orman alanları ile orman rejimine alınan yerlerde bulunan, izin ve irtifak hakkı tesis edildiğinden ifraz edilerek oluşturulan, yanan orman sahalarında bulunan, geometrisi ve arz üzerindeki yeri belli olmayan taşınmazlarda,

uygulanmaz.

Bu madde kapsamında yapılan işlemler sonrasında orman kadastro kayıtları güncellenir.

Bu maddenin uygulanması sonucunda; tapu kayıtları geçerli kabul edilen, ilgililerine iade edilen ve dördüncü fıkra kapsamında Milli Emlak Genel Müdürlüğünce değerlendirilecek taşınmazların alanından az olmamak üzere Devletin hüküm ve tasarrufu altında veya Hazinenin özel mülkiyetinde bulunan taşınmazlar Orman Genel Müdürlüğüne orman tesis etmek veya orman olarak kullanılmak üzere tahsis edilir.

Bu maddenin uygulanmasından kaynaklanan tüm anlaşmazlıklar, taşınmazın bulunduğu yer asliye hukuk mahkemesinde görülür.

Bu maddenin uygulanması ile ilgili usul ve esaslar Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığından görüş alınarak Orman Genel Müdürlüğü tarafından belirlenir.”

MADDE 15- 6831 sayılı Kanuna aşağıdaki ek madde eklenmiştir.

“EK MADDE 23- Bu Kanunun 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (B) bendi uygulamalarının yapıldığı yerlerde Orman Genel Müdürlüğünce yapılacak incelemeler neticesinde; 2 nci maddenin birinci fıkrasının (B) bendi şartlarını taşıdığı halde bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce Kanunda açıkça sayılan sebepler dışındaki gerekçelerle bu uygulamaların hükmen iptal edildiği yerler ile 2 nci maddenin birinci fıkrasının (B) bendi uygulamalarına ait orman kadastrosu tutanaklarında, bu uygulamaların tamamlandığı veya başkaca uygulama yapılacak sahanın bulunmadığının yazılı olup olmadığına bakılmaksızın 2 nci maddenin birinci fıkrasının (B) bendi şartlarını taşımadığı açıkça belirtilen yerler dışında kaldığı tespit edilen alanlarda 2 nci maddenin birinci fıkrasının (B) bendi uygulamaları yapılabilir. Yapılan bu uygulamalar ikinci kadastro sayılmaz. Bu maddeye göre bu Kanunun 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (B) bendi uygulamaları yapılan alanlarda yer alan taşınmazlar hakkında açılmış davalar bulunması halinde yapılan çalışmalar Orman Genel Müdürlüğünce mahkemeye bildirilir.”

MADDE 16- 4/11/1983 tarihli ve 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 29 uncu maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“MADDE 29- 10 uncu madde uyarınca mahkeme heyetinin harcırahları, 15 inci madde uyarınca mahkemece oluşturulan bilirkişilerin ve keşifte dinlenen muhtarın mahkemece takdir edilecek ücretleri ile tapu harçları, kamulaştırmasız el koyma ve tazminat davaları sonucunda tescile yönelik kesinleşen mahkeme kararlarının infazında veya kamulaştırmasız el koyma nedeniyle malik ile idare arasında düzenlenen uzlaşma tutanağının uygulanmasında ortaya çıkan tapu harçları ve bu Kanunun gerektirdiği diğer giderler idarece ödenir.”

MADDE 17- 16/7/1997 tarihli ve 4283 sayılı Yap-İşlet Modeli ile Elektrik Enerjisi Üretim Tesislerinin Kurulması ve İşletilmesi ile Enerji Satışının Düzenlenmesi Hakkında Kanunun geçici 4 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan “31/12/2025” ibaresi “31/12/2040” şeklinde ve “4628” ibaresi “14/3/2013 tarihli ve 6446” şeklinde değiştirilmiştir.

MADDE 18- 4/4/2001 tarihli ve 4634 sayılı Şeker Kanununun 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve fıkraya aşağıdaki bentler eklenmiştir.

“a) Bakanlık: Tarım ve Orman Bakanlığını,”

“r) Ekim alanı: Şirketlerin veya fabrikaların şekerin hammaddesi olan şeker pancarını, üreticilerle sözleşme yapmak suretiyle temin ettiği, sınırları Bakanlıkça belirlenen coğrafi alanı,

s) Sözleşme: Hammadde üretimi ve teslimi yapmak amacıyla şirketler ve üreticiler arasında düzenlenen, tarafların karşılıklı görev ve sorumluluklarına ilişkin usul ve esasların yer aldığı belgeyi,”

MADDE 19- 4634 sayılı Kanunun 5 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“MADDE 5- Şeker pancarı fiyatları her yıl, şeker fabrikası işleten gerçek ve tüzel kişiler ile üreticiler ve/veya temsilcileri arasında varılan mutabakata göre belirlenir. Şeker fabrikaları, üreticilerce teslim edilen şeker pancarındaki fire tespiti ile bedele esas polarizasyon değerinin belirlenmesi amacıyla yapılacak numune alma ve analiz işlemleri sırasında; üreticileri temsilen mahalli pancar kooperatifi veya mahalli ziraat odasından bir gözlemcinin hazır bulunmasına olanak sağlamakla, mahalli pancar kooperatifi veya mahalli ziraat odası ise talep edilmesi hâlinde bir gözlemci görevlendirmekle yükümlüdür.

Sözleşme yapılmadan şeker pancarı ekilemez. Buna aykırı hareket edenlerin takip ve kontrolü Bakanlıkça yapılır. Şirketler şeker pancarını Bakanlıkça belirlenen ekim alanlarından üreticilerle sözleşme yaparak temin ederler. Bakanlık gerekli görmesi durumunda şirketlerin ekim alanlarını yeniden belirler.

Şeker üretiminde kullanılan diğer hammaddeler ise şirketler tarafından üreticiler ve/veya piyasadan temin edilir. Şirketler, kendi ekim alanlarından yeterli hammadde bulamadığı takdirde münavebe esasları dâhilinde kendi ekim alanları dışından da Bakanlığın izni ve denetiminde üreticilerle sözleşme yaparak pancar temin edebilirler ya da ihtiyacından fazla şeker pancarı üretimi yapabilen şirketlerden Bakanlık tarafından belirlenecek esaslara göre şeker pancarı satın alabilirler. Bakanlık, şeker pancarının ekiminden fabrikalara teslimine kadar olan tüm süreci denetler, bu görevini yerine getirirken gerektiğinde kolluk kuvvetlerinden yardım alır.

Şeker satış fiyatları, şeker fabrikası işleten gerçek ve tüzel kişiler tarafından serbestçe belirlenir.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Bakanlık tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir.”

MADDE 20- 4634 sayılı Kanunun 11 inci maddesinin altıncı fıkrasından sonra gelmek üzere aşağıdaki fıkralar eklenmiştir.

“Sözleşme yapılmadan şeker pancarı eken gerçek ve tüzel kişilere, tespitin yapıldığı ekim alanından üretilecek şeker pancarı için, tespitin yapıldığı pazarlama yılında kamu fabrikaları tarafından belirlenen %16 polar şeker ihtiva eden firesi düşürülmüş A kotası şeker pancarı baz alım fiyatı üzerinden hesaplanacak tutar kadar Bakanlıkça idari para cezası verilir.

Şirketlerin kendi ekim alanları dışından Bakanlığın izni olmaksızın şeker pancarı temin etmeleri halinde, Bakanlıkça, şirketlere cari pazarlama yılı için tahsis edilen A kotası miktarının cari pazarlama yılı başındaki A kotası şeker satış fiyatı ülke ortalaması üzerinden hesaplanacak tutarının %2’si oranında idari para cezası verilir.”

MADDE 21- 3/1/2002 tarihli ve 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanunun 8 inci maddesinin beşinci fıkrasının (ö) bendinin (1) numaralı alt bendinde yer alan “sekiz” ibaresi “yüzaltmış” şeklinde, (2) numaralı alt bendinde yer alan “on” ibaresi “yüzseksen” şeklinde, (3) numaralı alt bendinde yer alan “oniki” ibaresi “ikiyüz” şeklinde değiştirilmiş, fıkranın (p) bendinde yer alan “bulunduranlara,” ibaresinden sonra gelmek üzere “ticari amaçla kullananlara,” ibaresi ile fıkraya aşağıdaki bent eklenmiş, maddenin altıncı ve yedinci fıkraları aşağıdaki şekilde ve maddenin dokuzuncu fıkrasının birinci cümlesinde yer alan “(f), (g), (h), (ı), (j), (n), (o), (p), (r) ve (s) bentlerinde” ibaresi “(f), (g), (ı), (j), (n), (o), (p), (r), (s) ve (ş) bentlerinde” şeklinde değiştirilmiştir.

“ş) Bakanlıkça belgeleri askıya alınanların askı süresi içinde üretim, satış veya dağıtım yaptığının tespiti halinde yüzbin Türk lirasından birmilyon Türk lirasına kadar idari para cezası verilir.”

“Yukarıda sayılan fiiller dışında, bu Kanun ile 4250 sayılı Kanuna veya bu Kanuna göre yürürlüğe konulmuş ikincil düzenlemelerde yer alan; tesis kurulum, üretim, işleme, iç ve dış ticaret, tesis ve hisse devri, proje tadilatı, belge düzenlenmesi, kayıt düzeni, izin, bildirim, hammadde temini, geri kazanım ve imha işlemleri, mamul ve hammadde depolanması, piyasaya arz, satış ve sunum, tasfiye, faaliyetin sonlandırılması, ürünlerin teknik özelliklerinin belirlenmesi, üretici tütünlerinin yazılı sözleşme esası veya açık artırma yöntemi ile alınıp satılması, üretim şartını karşılamayan firma mamullerinin fiyatlandırılması, dağıtılması, satışı ve kontrolü ile bayilikler verilmesi şartlarına;

a) Toptan satıcılar, açık alkollü içki satıcıları, perakende satıcılar ve nargilelik tütün mamulü sunum uygunluk belgesi bulunan satıcılar tarafından uyulmadığının tespiti halinde; ilgili gerçek veya tüzel kişiler, eksikliğin giderilmesi için onbeş günden az olmamak üzere uygun süre verilerek veya aykırılığın tekrarlanmaması için yazılı olarak uyarılır. Verilen süre içerisinde eksikliğin giderilmemesi veya aykırı fiilin ilk fiilin işlenmesinden sonraki beş yıl içinde ikinci kez işlenmesi halinde, eksiklik veya aykırılıkla ilgili faaliyet türüne ilişkin belgeler iptal edilir.

b) Tütün, tütün mamulü, makaron, sigara filtresi, yaprak sigara kâğıdı, alkol ve alkollü içkiler sektöründe (a) bendinde sayılan kişiler dışında faaliyet gösteren gerçek ve tüzel kişiler tarafından uyulmadığının tespiti halinde onbeş günden az olmamak üzere eksikliğin giderilmesi için uygun süre verilerek veya aykırılığın tekrarlanmaması için yazılı olarak uyarılır. Verilen süre içerisinde eksikliğin giderilmemesi veya aykırı fiilin ilk fiilin işlenmesinden sonraki beş yıl içinde ikinci kez işlenmesi halinde yüzbin Türk lirasından birmilyon Türk lirasına kadar idari para cezası verilir, aykırı fiilin aynı süre içinde üçüncü kez işlenmesi halinde faaliyet türüne ilişkin belgeler iptal edilir.

c) Bu fıkra uyarınca verilecek süreler Bakanlık tarafından belirlenir.

Beşinci fıkranın (a), (b), (c), (d), (e), (f), (g), (ı), (j), (k), (1), (m), (n), (o), (p) ve (ş) bentlerinde düzenlenen idarî para cezaları, fiillerin bir yıl içinde tekrarı halinde, bir önceki cezanın iki katı olarak verilir. Beşinci fıkranın (c) bendinde sayılan fiillerin tekrarı halinde ayrıca ihlale konu ürünün piyasaya arzının bir yıla kadar durdurulmasına; (a), (b), (d), (e), (f), (j), (k), (1), (m), (n), (o), (ö), (p), (r) ve (s) bentlerinde sayılan fiillerin, ilk fiilin işlenmesinden sonraki beş yıl içinde üçüncü defa işlenmesi halinde ise belgelerin iptaline karar verilir. Satış belgesi iptal edilen satıcılar, satış belgesi iptaline konu işyeri için iki yıl süreyle yeni belge başvurusunda bulunamaz.”

MADDE 22- 1/7/2003 tarihli ve 4915 sayılı Kara Avcılığı Kanununun 4 üncü maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Koruma altında olmayan yaban hayvanlarının, avlanmanın yasaklandığı yer, gün ve süreler de dâhil olmak üzere; insan sağlığına, çevreye, tarım alanları ile besi, evcil ve yaban hayvanlarına zarar verecek sayıda çoğalmaları veya bulaşıcı hastalık taşıdıklarının tespiti durumunda, Genel Müdürlük teşkilatı görevlilerinin ilgili kuruluşlarla birlikte hazırlayacakları rapor doğrultusunda av ve doğa koruma memurları ve avcılara avlattırılmasına Genel Müdürlükçe izin verilebilir. Bu kapsamda yapılacak avlanmalarda Genel Müdürlüğün izni doğrultusunda, mahallî mülki amirin kararıyla kolluk kuvvetleri de görevlendirilebilir.”

MADDE 23- 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 8 inci maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

“24/4/1969 tarihli ve 1163 sayılı Kooperatifler Kanununa tabi kooperatifler, 1/5000 ve 1/1000 ölçekli imar planlarındaki tarımsal niteliği korunacak alanlar ile bu planlar dışında kalan ve bu Kanuna tabi alanlarda yer alan taşınmazlar üzerinde mülkiyet ve sınırlı ayni hak edinemezler. Ancak tarımsal amaçlı faaliyet gösteren kooperatiflerin mezkûr alanlardaki taşınmazlar üzerinde mülkiyet ve sınırlı ayni hak edinimi Bakanlığın iznine tabidir.”

MADDE 24- 5403 sayılı Kanunun 20 nci maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan “on” ibaresi “iki bin beş yüz” şeklinde değiştirilmiştir.

MADDE 25- 5403 sayılı Kanunun 21 inci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinin ikinci cümlesinde yer alan “on” ibaresi “iki bin beş yüz” şeklinde değiştirilmiş ve maddeye beşinci fıkrasından sonra gelmek üzere aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

“Bu Kanun uyarınca izin alınmadan yapılmış her türlü yapı ve tesise, ilgili idareler, kurum ve kuruluşlar tarafından elektrik, su ve doğal gaz bağlantısı ve abonelikleri tesis edilmez. Bu fıkraya aykırı davranan idare, kurum ve kuruluşlara her abone başına yüz bin Türk lirası idari para cezası verilir. İdari para cezasının tebliğinden itibaren aboneliğin otuz gün içerisinde iptal edilmemesi halinde aboneliğin devam ettiği her ay için ayrıca yüz bin Türk lirası idari para cezası verilir.”

MADDE 26- 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 5 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“(1) Hayvanlarda herhangi bir tazminatlı hastalık tespit edilmesi sonucu resmî veteriner hekim veya yetkilendirilmiş veteriner hekim gözetiminde mecburî kesime tâbi tutulan, itlaf edilen veya kesimhanelerde tespit edilen tazminatlı hastalıkları nedeniyle imha edilen hayvanlar ile bu hastalıklar nedeniyle imha edilen hayvansal ürün, yem, madde ve malzemelerin bedelleri, imha, imha yerine nakliye ve dezenfeksiyon masrafları Cumhurbaşkanı tarafından belirlenen oranlarda Bakanlık tarafından sahiplerine tazminat olarak ödenir. Bakanlık bütçe imkânları, hastalıklarla ilgili bilimsel veriler ile eradikasyon ve kontrol programlarına göre, tazminatlı hastalıklar ile bu hastalıklar nedeniyle imha edilen hayvansal ürün, yem, madde ve malzemelerden hangilerine tazminat ödemesi yapacağını, ödeme yapılacak yerleri ve uygulama zamanını belirler.”

“(3) Bakanlıkça belirlenen usullere göre kayıt altına alınmamış hayvanlar, fiilî ithalat işlemleri tamamlanmamış hayvanlar, sahipleri tarafından hasta oldukları Bakanlıkça belirlenen usullere göre bildirilmeyen veya hasta olduğu bilinerek satın alındığı tespit edilen hayvanlar, son sahibine Bakanlıkça belirlenen belgeler bulunmaksızın nakledilen hayvanlar, kamu kurum ve kuruluşlarına ait hayvanlar, Bakanlıkça belirlenen hastalıklarda hastalık sebebiyle uygulanan kontrol tedbirleri kaldırıldıktan sonra hastalığa göre belirlenen süre içerisinde aynı hayvancılık işletmesinde aynı hastalığın tespit edilmesi sebebiyle kestirilen veya itlaf edilen hayvanlar ile bu fıkrada belirtilen hayvanlarda tespit edilen tazminatlı hastalıklar sebebiyle imha edilen hayvansal ürün, yem, madde ve malzemeler için tazminat ödenmez.”

MADDE 27- 5996 sayılı Kanunun 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinin birinci cümlesinde yer alan “ve kayıt tutmayan” ibaresi ile beşinci cümlesinde yer alan “fiil suç oluşturmadığı takdirde” ibaresi madde metninden çıkarılmış ve (f) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“f) 8 inci madde gereği canlı hayvan ve hayvansal ürünlerin sevklerinde Bakanlıkça belirlenen belgeleri bulundurmayan canlı hayvan ve hayvansal ürün sahiplerine sığır cinsi hayvanlar için hayvan başına yedibinsekizyüzaltmışüç Türk lirası, koyun ve keçi türü hayvanlar için hayvan başına binikiyüzdört Türk lirası, diğer hayvan türleri ve hayvansal ürünler için araç başına yirmialtıbinüçyüzaltmış Türk lirası, ayrıca nakil vasıtası sahiplerine yirmialtıbinüçyüzaltmış Türk lirası, Bakanlıkça izin verilen yerler dışında hayvan satışı yapanlara yirmialtıbinüçyüzaltmış Türk lirası idarî para cezası verilir. Belgesiz nakledilen hayvanların, Bakanlıkça belirlenen korunmuş bölgeler hariç olmak koşulu ile nakil esnasında yakalanması durumunda, sahibinin bilgisi dâhilinde karantina altına alınır. Korunmuş bölgeler ve karantina ile ilgili hususlar Bakanlıkça belirlenir. Bu önlemler, insan, bitki ve hayvan sağlığı ile çevre için doğrudan ya da dolaylı herhangi bir olumsuz etkiye sebep olmayacak şekilde uygulanır. Bu iş ve işlemler için yapılacak tüm masraflar sahibi tarafından karşılanır. Kesim, imha ve itlaf hâlinde Bakanlıkça herhangi bir tazminat ödenmez. Canlı hayvan sevklerinde Bakanlıkça belirlenen kurallara göre yol kontrol ve denetim noktalarına girmeyen nakil vasıtası sahiplerine araç başı yirmialtıbinüçyüzaltmış Türk lirası, hayvan sahiplerine yüzotuzikibinyüzsekiz Türk lirası, idarî para cezası verilir.”

MADDE 28- 19/4/2012 tarihli ve 6292 sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi ile Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanuna aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.

“GEÇİCİ MADDE 10- Ankara ili, Kızılcahamam ilçesi, Dereneci ve Gökbel mahalleleri ile Samsun ili, Vezirköprü ilçesi, Çeltek Mahallesinde, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce 6831 sayılı Kanunun 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (A) bendi gereğince orman sınırları dışına çıkarılan alanda nakil, yerleştirme, hak sahipliği tespiti, borçlandırma ve takyide ilişkin usul ve esaslar bu Kanuna göre Cumhurbaşkanı kararı ile belirlenir.”

MADDE 29- Bu Kanunun;

a) 20 nci maddesi 1/1/2027 tarihinde,

b) Diğer maddeleri yayımı tarihinde,

yürürlüğe girer.

MADDE 30- Bu Kanun hükümlerini Cumhurbaşkanı yürütür.

19/6/2026