Yeni Şafak Gazetesi'nin haberine göre, soruşturma kapsamında eski SPK Başkan Vekili Enver Usca, eski SPK Kurul Üyesi Bülent Murat Haholu, eski SPK Ortaklıklar Finansmanı Dairesi Başkanı Kürşad Sait Babuşcu, eski SPK Piyasa Gözetim ve Denetim Dairesi Başkanı Ercan Urkan ile Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu (BDDK) Uygulama 4. Daire Başkanı Mustafa Alper Taş hakkında gözaltı kararı verildi.

SPK’DA BÜYÜK DEPREM

Soruşturmada daha önce de çok sayıda bürokratın adı geçti. Bazı bürokratlar hakkında adli işlem yapılırken bazıları da görevden alındı. Manipülasyonların yapıldığı dönemde görevde olan eski SPK Başkanı İbrahim Ömer Gönül, şüpheli sıfatıyla ifade verdi. Gönül, hâlihazırda başkanlığını yürüttüğü Kamu Gözetimi, Muhasebe ve Denetim Standartları Kurumu (KGK) Başkanlığı görevinden de alındı. 9 Mayıs’ta Gönül’ün yerine getirilen SPK Başkanı Mahmut Sütcü ise görevden alındı. Fon ve borsayı denetlemekle yükümlü olan SPK’daki deprem iki isimle sınırlı kalmadı. SPK bürokratları Aşkın Alıcı ve Ender Kurtulan da görevden alındı. Eski SPK Daire Başkanı Erman Çete ise tutuklandı. Eski Merkez Bankası Başkan Yardımcısı Erkan Kilimci ve Borsa İstanbul Genel Müdürü Korkmaz Enes Ergun da tutuklanarak cezaevine gönderilen isimler arasında yer aldı. Takasbank Genel Müdürü Yunus Arıncı’nın ise ifadesi alındı ve kendisi adli kontrol şartıyla serbest bırakıldı.

EMEKLİLİĞİNİ İSTEDİ

Türkiye Sigorta Genel Müdürü Taha Çakmak ve Genel Müdür Yardımcısı Gürol Sami Özer hakkında da tutuklama kararı verildi. Hazine ve Maliye Bakan Yardımcısı Osman Çelik ise damadı İskender Balcı’nın tutuklanmasının ardından emeklilik dilekçesi verdi.

Mevcut yasaya göre, devletin zam oranı olarak nitelendirilen yenide değerlendirme oranı ekim ayında açıklanan Yİ-ÜFE’nin 12 aylık ortalaması yeniden değerleme oranı olarak alınıyor.

2026 yılında yeniden değerleme oranı yüzde 25,49 olarak uygulanmıştı.

Yeniden Değerleme Oranı, Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ın yetkisiyle azaltılıp artırılabiliyor.

NELER DEĞİŞECEK?

Yeniden Değerleme Oranı'nın açıklanmasıyla birlikte vergi, harç, ceza, çalışanların yemek ücretleri, ulaşım giderleri, kira vergisindeki istisna, temettü geliri olanların beyan sınırı, 5 yıl içinde alınan ve satılan gayrimenkullerden elde edilen kazanç vergisi, fatura ve amortisman sınırı, binek oto giderleri, emlak vergisi, IMEI kayıt ücreti, yurt dışı çıkış harcı gibi birçok kalemde değişiklik yaşanacak.

Değişiklikler 1 Ocak 2027 tarihi itibarıyla devreye girecek.

Işıkhan, emeklilerin yaşadığı ekonomik zorlukların farkında olduklarını belirterek refah seviyelerini yükseltmeye yönelik çalışmaların sürdüğünü söyledi.

Işıkhan, 2027 yılı ocak ayından itibaren geçerli olması hedeflenen yeni bir çalışma yürüttüklerini bildirdi.

Bakan Işıkhan, TBMM Plan ve Bütçe Komisyonu'nda emekliye ek zam verilmesine ilişkin düzenleme hakkında yaptığı açıklama şöyle:

"Emeklilerimizin yaşadığı ekonomik koşulların farkındayız ve refah seviyelerini yükseltmeye yönelik çalışmalarımızı, kararlılıkla sürdürüyoruz. Bu kapsamda, 2027 yılı Ocak ayından itibaren geçerli olması hedeflenen, mevcut yasal artışlara ilave, iyileştirmeleri de içeren bir çalışma yapıyoruz."

Cumhurbaşkanı Yardımcımız Sayın Cevdet Yılmaz'ın başkanlığında, Hazine ve Maliye Bakanımız Sayın Mehmet Şimşek ve Ekonomi Koordinasyon Kurulunda yer alan kamu kurumlarımızla birlikte süreci değerlendirerek çalışmalarımızı sürdürüyoruz. Çalışmalarımız neticelendiğinde, Meclisimizin takdirine sunacağız."

Madem sosyal güvenlik sistemimiz güçleniyor, çalışanlarımızın ve emeklilerimizin hayatı neden aynı ölçüde iyileşmiyor?

Emekli yardım değil, ödediği primin karşılığını istiyor

Bakan Işıkhan'ın açıklamasına göre en düşük emekli aylığı 23.552 liraya yükseldi. Ayrıca Ocak 2027'den itibaren ilave iyileştirmeleri içeren yeni bir düzenleme üzerinde çalışılıyor.

Güzel de emeklinin sorunu yalnızca en düşük aylığın artırılması değil ki!

Yıllarca yüksek prim ödeyenlerle düşük prim ödeyenlerin aylıkları arasındaki farkın giderek kapanması, sosyal güvenlik sisteminin temel mantığını tartışmalı hâle getiriyor.

Komisyonda Erhan Usta'nın dile getirdiği şu sözler meselenin özünü ortaya koyuyor:

"Emekliler sadaka falan istemiyor, emekliler çalıştığının, yatırdığı primin karşılığını istiyor."

Gerçekten de emeklilik bir sosyal yardım değil, primli sosyal sigorta sisteminden doğan bir haktır.

Emekli aylıklarını yalnızca yaşa, gelir düzeyine veya geçici desteklere göre iyileştirmeye çalışmak, prim ödeme gün sayısı ve prime esas kazanç arasındaki ilişkinin zayıflaması sorununu çözmez.

Dolayısıyla yapılması gereken, emekli aylıklarının hesaplanmasında adaleti yeniden tesis etmek ve prim ödeme karşılığını korumaktır.

İşsizlik Fonu büyüyor ama işsiz ne kadar yararlanıyor?

Bütçe görüşmelerinde dikkat çeken bir diğer konu İşsizlik Sigortası Fonu oldu. Bakan Işıkhan, fon varlığının 900 milyar lirayı aştığını açıkladı.

Buna karşılık milletvekillerinin gündeme getirdiği verilere göre resmî işsizlerin yalnızca yaklaşık yüzde 17'si işsizlik ödeneğinden yararlanabiliyor. Dahası, 2026 yılının ilk dokuz ayında işsizlik ödeneği için yaklaşık 82,6 milyar lira harcanırken teşvik ve destek ödemelerine 92,8 milyar lira ayrıldığı belirtildi.

İşsizin güvencesi olması gereken fonda, teşviklere ayrılan kaynağın işsizlere doğrudan ödenen tutardan fazla olması, üzerinde ciddi biçimde durulması gereken bir tercihtir.

İstihdamı koruyan destekler elbette gereklidir. Ancak bu desteklerin kaç kişiye kalıcı iş sağladığı, hangi şirketlere ne kadar kaynak aktarıldığı ve sonuçlarının nasıl denetlendiği kamuoyuna açıklanmalıdır.

Üstelik komisyonda fon kaynaklarının Takasbank para piyasasındaki değerlendirme işlemleri de gündeme getirildi. Bu işlemlerin hangi koşullarda yapıldığı, herhangi bir zarar veya teminat açığı bulunup bulunmadığı soruldu.

Ortaya atılan sorular tek başına bir usulsüzlüğün kanıtı değildir. Ancak işçinin alın teriyle biriken kaynakların nasıl değerlendirildiğine ilişkin şeffaflık talebinin karşılanması zorunludur.

İş güvenliği rakamlarla değil, korunan hayatlarla ölçülür

Bakan Işıkhan, iş sağlığı ve güvenliği hizmeti alan iş yeri sayısının son üç yılda 166 binden 793 bine çıktığını belirtti. Bu artış önemli olmakla birlikte asıl başarı ölçütü iş kazalarının ve ölümlerin ne ölçüde önlenebildiğidir.

Komisyonda milletvekillerince dile getirilen verilere göre 2025 yılında 2.105 işçi yaşamını yitirdi. Çocuk işçiliği ve iş kazaları konusunda da son derece ağır eleştiriler yapıldı.

Özellikle Sema Silkin Ün'ün, iş kazalarını önlemeye yönelik birimin faaliyet bütçesinin yetersizliğini ve tanıtım harcamalarıyla arasındaki farkı gündeme getirmesi dikkat çekiciydi.

Bu iddiaların bütçe belgeleri üzerinden açıklığa kavuşturulması gerekir. Çünkü iş güvenliğinde başarı, düzenlenen sertifika sayısıyla değil, akşam evine sağ salim dönebilen işçi sayısıyla ölçülür.

Sayıştay'ın tespitleri neden daha fazla konuşulmuyor?

Görüşmelerin dikkat çekici başlıklarından biri de SGK'nin mali yönetimiydi.

Milletvekili Aylin Yaman, Sayıştay raporuna dayanarak SGK'nin muhasebe sistemi ile alacakların takip edildiği yazılımlar arasında entegrasyon bulunmadığı yönündeki tespiti gündeme getirdi.

Bu, üzerinde ciddiyetle durulması gereken bir konudur.

Milyarlarca liralık prim alacağını yöneten bir kurumda muhasebe kayıtları ile alacak takip sistemlerinin uyumu, mali tabloların güvenilirliği ve kamu kaynaklarının etkin denetimi açısından hayati önemdedir.

Böyle bir eksiklik varsa hangi işlemlerin mali tablolara etkisi olduğu, sorunun ne zaman giderileceği ve alınan tedbirler açıkça ortaya konulmalıdır.

Çözüm için yapılması gerekenler

Artık bütçe görüşmelerini rakamların birbirleriyle yarıştığı toplantılar olmaktan çıkarmak gerekiyor.

Öncelikle emekli aylıklarında prim ve hizmet süresine dayanan hakkaniyetli bir hesaplama sistemi oluşturulmalı; aylık bağlama oranları ve kök aylık uygulamasının doğurduğu eşitsizlikler yeniden değerlendirilmelidir.

İşsizlik Sigortası Fonu'nun hangi araçlarda değerlendirildiği, teşviklerin kimlere verildiği ve ne kadar kalıcı istihdam oluşturduğu düzenli olarak kamuoyuna açıklanmalıdır.

İş sağlığı ve güvenliği denetimleri yalnızca yapılan teftiş sayılarıyla değil, önlenen kazalar ve giderilen risklerle değerlendirilmelidir. Sayıştay'ın tespit ettiği eksikliklerin giderilip giderilmediği de Meclis tarafından izlenmelidir.

Bunun yanında BAĞ-KUR prim gün sayısı ve memur emeklilerinin seyyanen artış beklentileri gibi yıllardır çözülemeyen meseleler için takvime bağlanmış bir reform programı hazırlanmalıdır.

Devletin büyüklüğü bütçesinde değil, vatandaşına sağladığı güvencededir

3 Kasım 2026 tarihli komisyon tutanağından çıkarılması gereken en önemli ders şudur: Bütçenin büyümesi tek başına başarı değildir. Başarı, büyüyen bütçenin vatandaşın hayatında neyi değiştirdiğidir.

Emekli geçinemiyorsa, çalışan yoksulluktan kurtulamıyorsa, işsiz fondan yararlanamıyorsa ve işçiler çalışırken hayatını kaybetmeye devam ediyorsa ortada sorgulanması gereken ciddi bir kamu yönetimi sorunu vardır.

Sosyal devlet, vatandaşından prim ve vergi tahsil ederken güçlü, vatandaşına hakkını verirken çaresiz görünemez. Çünkü mesele bütçede kaç trilyon lira bulunduğu değil, o trilyonların kimin hayatını iyileştirdiğidir.

Emekliye hak ettiğini vermek bir lütuf, işçiyi korumak bir tercih, işsizi güvenceye almak bir iyilik değildir. Bunların tamamı sosyal devletin asli sorumluluğudur.

SSK ve Bağ-Kur emeklilerinin zam oranları altı aylık dönemler halinde ve geriye dönük enflasyon oranına göre belirleniyor.

Bu nedenle açıklanan enflasyonlar emekliler için büyük önem taşıyor.

TÜİK verilerine göre, Tüketici fiyatları temmuzda yüzde 1,78, ağustosta yüzde 1,84, eylülde yüzde 1,84, ekimde yüzde 2,58 arttı.

Böylece dört aylık enflasyon verisi yaklaşık yüzde 8.28 oldu.

Bu rakamda aynı zamanda SSK ve Bağ-Kur emeklisine Ocak ayında yapılacak zammın temelini oluşturuyor.

TÜİK verilerine göre SSK ve Bağ-Kur emeklisi dört aylık dönemde yüzde 8.28 zammı haketmiş oldu.

Gerçek zam oranı ise Kasım ve Aralık ayı enflasyon rakamlarının açıklanması ile netleşecek.

TÜİK verilerine göre, Tüketici fiyatları temmuzda yüzde 1,78, ağustosta yüzde 1,84, eylülde yüzde 1,84, ekimde yüzde 2,58 arttı.

Böylece, dört aylık enflasyon rakamı 8.28 oldu.

Memur ve memur emeklisi 2026 yılının ikinci yarısı için toplu sözleşmeden kaynaklı olarak yüzde 7 oranında zam aldı.

Dört aylık enflasyon rakamı yüzde 7'yi geçtiği için memur ve memur emeklisi Ekim ayı itibariyle enflasyon farkını haketmiş oldu.

Böylece Ekim ayı itibariyle memurların enflasyon farkı yüzde 1.20 olarak gerçekleşti.

Kasım ve Aralık ayı enflasyon rakamlarının açıklanması ile birlikte enflasyon farkı netleşmiş olacak.

Ayrıca çıkacak olan enflasyon farkına yüzde 5 oranındaki toplu sözleşme zammı da eklenecek.

TÜİK'e göre ekimde enflasyon aylık yüzde 2,58, yıllık yüzde 29,77 oldu.

Ev ve iş yerlerine yapılacak kira zammı oranı da yüzde 31,23 olarak belirlendi.

Geçtiğimiz ay zam oranı yüzde 31,49 olmuştu.

Tüketici fiyat endeksi (TÜFE) yıllık %29,77 arttı, aylık %2,58 arttı

TÜFE'deki (2025=100) değişim 2026 yılı Ekim ayında bir önceki aya göre %2,58 artış, bir önceki yılın Aralık ayına göre %27,52 artış, bir önceki yılın aynı ayına göre %29,77 artış ve on iki aylık ortalamalara göre %31,23 artış olarak gerçekleşti.

TÜFE gıda ve alkolsüz içeceklerde yıllık %27,73 arttı

En yüksek ağırlığa sahip üç ana harcama grubunun yıllık değişimleri; gıda ve alkolsüz içeceklerde %27,73 artış, ulaştırmada %36,39 artış ve konut, su, elektrik, gaz ve diğer yakıtlarda %40,24 artış olarak gerçekleşti. İlgili ana harcama gruplarının yıllık değişime olan katkıları ise gıda ve alkolsüz içeceklerde 6,81, ulaştırmada 6,10 ve konut, su, elektrik, gaz ve diğer yakıtlarda 4,71 yüzde puan oldu.

TÜFE gıda ve alkolsüz içeceklerde aylık %3,50 arttı

En yüksek ağırlığa sahip üç ana harcama grubunun aylık değişimleri; gıda ve alkolsüz içeceklerde %3,50 artış, ulaştırmada %2,02 artış ve konut, su, elektrik, gaz ve diğer yakıtlarda %2,84 artış olarak gerçekleşti. İlgili ana grupların aylık değişime olan katkıları ise gıda ve alkolsüz içeceklerde 0,84, ulaştırmada 0,36 ve konutta 0,34 yüzde puan oldu.

Yurt İçi Üretici Fiyat Endeksi (Yİ-ÜFE) yıllık %27,41 arttı, aylık %1,65 arttı

Yİ-ÜFE (2003=100) 2026 yılı Ekim ayında bir önceki aya göre %1,65 artış, bir önceki yılın Aralık ayına göre %25,41 artış, bir önceki yılın aynı ayına göre %27,41 artış ve on iki aylık ortalamalara göre %27,83 artış gösterdi.

İddialara göre, Şanlıurfa TİGEM'den getirilen 90 anaç hayvan, tesiste karantina alanı bulunmasına rağmen gerekli karantina sürecinden geçirilmeden üretim sahasına alındı.

Üstelik burası sıradan bir işletme değil. Türkiye'nin hayvancılık alanındaki genetik kapasitesi bakımından stratejik öneme sahip bir kamu kuruluşu.

Daha da düşündürücü olan, bu işlemin Tarım ve Orman Bakanı İbrahim Yumaklı'nın katıldığı Genomik Test Merkezi açılışıyla ilişkilendirilmesidir.

Şayet iddialar doğruysa ortada yalnızca teknik bir ihmal değil, kamu yönetiminin önceliklerini sorgulatacak ciddi bir sorun bulunmaktadır. Çünkü devlet kurumlarında açılış törenleri için biyogüvenlik tedbirlerinden taviz verilemez. Kurdele kesmek, karantina kurallarını askıya alma gerekçesi olamaz.

Bakanlık her konuda olduğu gibi bu konuda da sessizliğini sürdürüyor

Cevap bekleyen kritik sorular:

• 90 hayvanın merkeze getirilmesine kim karar verdi?
• Karantina uygulanmış mıdır? Uygulanmadıysa hangi teknik ve hukuki gerekçeyle?
• Hayvanların sağlık durumuna ilişkin hangi testler yapılmıştır?
• Bakanlık yönetimine bu işlemler hakkında bilgi verilmiş midir?
• İddialar üzerine herhangi bir idari inceleme başlatılmış mıdır?

Bu soruların muhatabı yalnızca merkezde çalışan veteriner hekimler değildir. İdari sorumluluk, karar ve denetim yetkisinin bulunduğu makamlara kadar uzanır.

Bakanlık, özel hayvancılık işletmelerine uyguladığı biyogüvenlik kurallarını kendi kuruluşlarında da aynı titizlikle uygulamak zorundadır.

Özel işletmelere karşı tavizsiz, kamu kurumlarındaki olası ihlallere karşı sessiz bir denetim anlayışı kabul edilemez.

Çözüm bağımsız inceleme ve şeffaflıktan geçiyor

Tarım ve Orman Bakanlığı, iddiaları geçiştirmek yerine bağımsız bir teknik ve idari inceleme başlatmalıdır. Hayvan sevk kayıtları, sağlık raporları, karantina belgeleri ve biyogüvenlik uygulamaları kamuoyunun güvenini sağlayacak şekilde incelenmelidir.

İddialar doğrulanırsa sorumlular hakkında gerekli işlemler yapılmalı; asılsız çıkarsa bu durum belgeleriyle açıklanmalıdır.

Unutulmamalıdır ki kamu yönetiminde itibar, açılış törenlerinin görkemiyle değil, kurallara bağlılık ve hesap verebilirlikle kazanılır.

Son olarak Tarım ve Orman Bakanı İbrahim Yumaklı'ya sormak gerekiyor:

- Bir üreticinin işletmesinde karantina kurallarının ihlal edildiği tespit edilse Bakanlık ne yapardı?

- Aynı ihlal kendi kurumunda gerçekleşmişse farklı mı davranacaktır?

Devlette esas olan kurdele kesmek değil, kuralları korumaktır. Çünkü kuralların kişilere ve kurumlara göre değiştiği yerde denetimden, denetimin olmadığı yerde de kamu güveninden söz edilemez. Bakan Yumaklı muhtemelen geçmişte ne yaptıysa bu konuda da aynısını yapacaktır.

Borsa İstanbul'un genel müdürü hakkında böylesine ağır bir suçlama gündeme gelirken, yıllardır bu kurumu yöneten ve denetlemekle görevli olanlar ne yapıyordu sorusu gündeme gelmeye başladı.

Bir kurumun başarısından yönetim kurulu pay alacak, kurumun başarıları yönetim kurulu başkanına ve üyelerine mal edilecek; ancak ciddi bir soruşturma gündeme geldiğinde bütün sorumluluk genel müdürün üzerine mi bırakılacak? Böyle bir yönetim anlayışı kabul edilebilir mi?

Yönetim kurulu sadece toplantılara katılmak için mi var?

Borsa İstanbul sıradan bir anonim şirket değildir. Milyonlarca yatırımcının tasarruflarının değerlendirildiği, sermaye piyasalarına güvenin kurumsal olarak korunması gereken stratejik bir yapıdır.

Üstelik Borsa İstanbul'un yönetim kurulu üyelerinin görevleri yalnızca toplantılara katılmak, kararları imzalamak ve huzur hakkı almaktan ibaret değildir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 375'inci maddesi, şirketin üst düzeyde yönetilmesini, gerekli denetim düzeninin kurulmasını ve yöneticilerin faaliyetlerinin üst gözetimini yönetim kurulunun devredilemez görevleri arasında saymaktadır.

Dolayısıyla yönetim kurulu, genel müdürlüğe yetki devrettiğini söyleyerek kendi gözetim yükümlülüğünü bütünüyle ortadan kaldıramaz.

Elbette bu durum yönetim kurulu üyelerinin genel müdüre yöneltilen suçlamalardan kendiliğinden sorumlu oldukları anlamına gelmez. Hukuki sorumluluk için kusur, yükümlülük ihlali ve ilgili kanuni şartlar; ceza sorumluluğu içinse kişisel fiil ve ceza hukuku koşulları ortaya konulmalıdır. Ancak hukuki ve cezai sorumluluğun otomatik olmaması, hesap verme sorumluluğunun bulunmadığı anlamına da gelmez.

Borsa İstanbul Yönetim Kurulu Başkanı Prof. Dr. Erişah Arıcan ve ilgili dönemlerde görev yapan yönetim kurulu üyeleri kamuoyuna açıklama yapmalıdır.

Aşağıdaki sorulara cevap verilmelidir:

• Soruşturmaya konu işlemler hakkında yönetime ne zaman ve hangi bilgiler ulaşmıştır?
• Olağan dışı piyasa hareketleri konusunda hazırlanan raporlar yönetim kuruluna sunulmuş mudur?
• İç denetim mekanizmaları hangi riskleri tespit etmiş, bu riskler karşısında hangi önlemler alınmıştır?
• Yönetim kurulu, genel müdürün faaliyetleri üzerinde yeterli gözetimi sağlayabilmiş midir?
• Herhangi bir ihmal, bilgi saklama veya kontrol zaafı yaşanmış mıdır?

Bu soruların cevapları ortaya konulmadan meseleyi yalnızca bir genel müdürün şahsi soruşturması olarak değerlendirmek eksik kalacaktır.

DDK Başkanı aynı zamanda Borsa İstanbul'un denetiminden sorumluydu!

Meselenin belki de en dikkat çekici yönü Devlet Denetleme Kurulu Başkanı Salih Tanrıkulu'nun geçmişte üstlendiği görevlerdir.

Tanrıkulu, 2 Kasım 2023 tarihinde Borsa İstanbul Yönetim Kurulu üyeliğine seçilmiş, Yönetim Kurulu Başkanvekilliği ve Denetim Komitesi Başkanlığı görevlerini yürütmüştür.

Dahası, Borsa İstanbul'un 2025 yılı Entegre Faaliyet Raporu son derece önemli bilgiler içermektedir.

Rapora göre Salih Tanrıkulu'nun başkanlığındaki Denetim Komitesi 2025 yılında sekiz toplantı gerçekleştirmiştir. Komite, iç denetim çalışma planını onaylamış, iç denetim faaliyetleri hakkında bilgi edinmiş ve hazırlanan denetim ve inceleme raporlarını değerlendirmiştir.

Yine faaliyet raporuna göre Denetim ve Gözetim Kurulu tarafından hazırlanarak genel müdüre sunulan raporların özetleri Denetim Komitesine de iletilmiştir.

Öyleyse;

- Sekiz kez toplanan Denetim Komitesi neyi denetledi, hangi riskleri gördü, hangi riskleri göremedi?

- Soruşturma konusu olaylara ilişkin herhangi bir tespit veya uyarı komiteye ulaşmış mıdır?

- Ulaşmışsa ne yapılmıştır? Ulaşmamışsa iç denetim ve raporlama sisteminin yeterliliği sorgulanmış mıdır?

Daha da önemlisi, Cumhurbaşkanlığı tarafından sermaye piyasalarındaki fon işlemlerinin incelenmesi için görevlendirilen DDK'nın Başkanı, bizzat inceleme konusu olabilecek Borsa İstanbul'un yönetiminde ve denetim mekanizmasında daha önce görev almış bir isimdir.

Burada ciddi bir tarafsızlık ve çıkar çatışması riski bulunmaktadır.

Bu geçmiş görev, Tanrıkulu'nun mutlaka bir usulsüzlük yaptığı veya incelemenin tarafsız yürütülemeyeceği anlamına gelmez. Ancak denetimin güvenilirliği yalnızca tarafsız olmakla değil, tarafsızlığa yönelik makul kuşkuları gidermekle de sağlanır.

Denetimi yapanların geçmiş yönetim faaliyetleri de denetimin konusu olabilecekse, denetimin bağımsızlığına ilişkin güvenceler açıkça ortaya konulmalıdır.

Denetim raporları ne işe yaradı?

Borsa İstanbul'un 2025 Faaliyet Raporu'nda dikkat çekici başka bir bilgi daha bulunmaktadır.

Etik İlkeler Yönergesi kapsamında birimlerden olası veya gerçekleşmiş uyumsuzluklara ilişkin bilgi ve belge talep edilmiş; alınan geri bildirimlerde bu yönde herhangi bir bilgi veya belge bulunmadığı belirtilmiştir.

Bu açıklama, o dönemde hiçbir usulsüzlük bulunmadığını kanıtlamaz. Ancak iç kontrol ve bildirim sisteminin ne ölçüde etkili çalıştığının araştırılmasını gerekli kılar.

Bir tarafta faaliyet raporlarında anlatılan kurumsal yönetim, risk kontrolü ve denetim mekanizmaları; diğer tarafta üst yönetim hakkında yürütülen ciddi bir adli soruşturma bulunmaktadır.

Denetim sisteminin başarısı hazırlanan rapor sayısıyla değil, riskleri zamanında tespit etme ve gerekli önlemleri alma kapasitesiyle ölçülür.

Bu nedenle yalnızca genel müdürün işlemleri değil, bu işlemlerin gerçekleştirildiği dönemdeki kontrol sistemlerinin yeterliliği de incelenmelidir.

Bundan sonraki süreçle ilgili önerilerimiz

1- Öncelikle Borsa İstanbul'un ilgili dönemlerde görev yapan yönetim kurulu üyelerinin, denetim komitelerinin ve üst yönetiminin faaliyetleri bağımsız bir kurumsal incelemeye tabi tutulmalıdır.

2- İkinci olarak, sermaye piyasalarında şüpheli işlemlere ilişkin Borsa İstanbul tarafından hazırlanan raporlar ile Sermaye Piyasası Kuruluna yapılan bildirimlerin tarihleri, içerikleri ve bunlara karşı alınan önlemler karşılaştırılmalıdır.

3- Üçüncü olarak, DDK Başkanı'nın geçmişte Borsa İstanbul yönetiminde bulunması nedeniyle doğabilecek çıkar çatışması riskleri giderilmeli; kendi görev dönemine ilişkin incelemelerde görev almaması ve bu bölümün bağımsız biçimde değerlendirilmesi sağlanmalıdır.

4- Dördüncü olarak, iç denetim ve risk yönetimi mekanizmalarının gerçekten işleyip işlemediği araştırılmalı; somut ihmal, kusur veya mevzuata aykırılık tespit edilmesi halinde ilgililerin sorumluluğuna gidilmelidir.

5- Son olarak, Borsa İstanbul Yönetim Kurulu kamuoyuna kapsamlı bir açıklama yapmalı ve yatırımcıların kuruma duyduğu güveni yeniden tesis edecek somut adımları ortaya koymalıdır.

Borsa İstanbul'da genel müdür değişebilir. Yönetim kurulu üyeleri değişebilir. Ancak sermaye piyasalarına duyulan güvenin kaybedilmesinin bedeli çok daha ağırdır.

Burada mesele yalnızca bir kişinin yargılanması değildir. Mesele, Türkiye'nin en önemli finans kurumlarından birinin nasıl yönetildiği, nasıl denetlendiği ve hesap verme mekanizmalarının nasıl çalıştığıdır.

Başarıya herkes ortak oluyorsa, başarısızlığın ve denetim zaaflarının hesabı da ilgililerden sorulmalıdır.

Genel müdür hakkında soruşturma yürütülürken yönetim kurulunun faaliyetlerinin hiç sorgulanmaması, kurumsal hesap verebilirlik açısından ciddi bir eksiklik olacaktır.

Unutulmamalıdır ki yönetim kurulu üyeliği yalnızca yetki ve unvan değil, aynı zamanda sorumluluk gerektirir.

Cevap bekleyen en kritik soru ise genel müdürün hesap verdiği bir süreçte, yönetim kurulundan kim, hangi konuda hesap verecek?

Kemal Şamlıoğlu kimdir?

Kemal Şamlıoğlu, 1978'de Rize'de doğdu.

Çalışma hayatına 1999'da eğitimci olarak başladı.

Kamu ve özel sektörde öğretmenlik ve yöneticilik yaptı.

Şamlıoğlu, Milli Eğitim Bakanlığı (MEB) Özel Öğretim Kurumları Genel Müdürlüğü görevinin ardından Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Genel Sekreterliğine getirildi.

Daha sonra Cumhurbaşkanlığı Eğitim ve Öğretim Politikaları Kurulu üyeliği yaptı ve Milli Eğitim Bakan Yardımcılığı görevini üstlendi.

I- GENEL ŞARTLAR
657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 48 inci maddesinde belirtilen genel şartları taşımak.
Atanmaya hak kazanan adaylar hakkında 7315 sayılı Güvenlik Soruşturması ve Arşiv Araştırması Kanunu'nun 3 üncü maddesi uyarınca arşiv araştırması yapılacaktır. Söz konusu sonucun olumlu gelmesi halinde atamaları yapılacaktır.
II- ÖZEL ŞARTLAR
1- Başvuracak adayların 2026 yılı KPSS puanının başvurduğu ilan kodunda aranan öğrenim şartına uygun olması,
2- Adayların başvurduğu ilan kodunda yer alan "Aranan Nitelikler"in tamamını taşıyor olması ve bunu belgelendirmesi,
3- Adayların herhangi bir Sosyal Güvenlik Kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı almıyor olması,
4- İlan edilen ünvanlardan belgelendirilmesi istenen durumlarla ilgili gerekli resmi belgelerin "Diğer Belgeleriniz" sekmesi altında bulunan belgeler alanından ilgili doküman alanına mutlaka yüklenmesi,
5- Tüm pozisyonlar için ilgili birimin yönetimi tarafından belirlenecek saatlerde görev yapma (gece dahil) şartını kabul etmek, vardiyalı ve nöbet usulü çalışmasına engel durumu bulunmaması gerekmektedir.
6- Başvuracak adaylardan 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 4 üncü maddesinin
(B) fıkrasının "Bu şekilde istihdam edilenler, hizmet sözleşmesi esaslarına aykırı hareket etmesi nedeniyle kurumlarınca sözleşmelerinin feshedilmesi veya sözleşme dönemi içerisinde Bakanlar Kurulu Kararı ile belirlenen istisnalar hariç sözleşmeyi tek taraflı feshetmeleri halinde, fesih tarihinden itibaren bir yıl geçmedikçe kurumların sözleşmeli personel pozisyonlarında istihdam edilemezler." hükmü gereğince bu maddeye aykırı durumu tespit edilenlerin atamaları yapılmayacaktır.

7- Başvuracak adaylar, 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu kapsamında kişisel verilerinin kaydedilmesi, işlenmesi ve paylaşılmasını kabul etmiş sayılırlar.
III. BAŞVURU ŞEKLİ VE SÜRESİ
1. Başvuru Tarihleri : 03.11.2026 - 19.11.2026
Adaylar başvurularını e-Devlet Kapısı üzerinden “Dokuz Eylül Üniversitesi-Kariyer Kapısı Kamu İşe Alım” hizmeti veya Kariyer Kapısı ( https://kariyerkapisi.gov.tr/isealim ) adresinden elektronik ortamda yapacaklardır.
Başvurular, başlangıç tarihinde saat 09.00 itibarıyla başlayıp bitiş tarihinde saat 13.00'te sona erecektir. Elektronik ortamda yaşanabilecek teknik aksaklıklar ve yoğunluk riski göz önünde bulundurularak, başvuruların son güne bırakılmaması gerekmektedir. Başvuruların Kariyer Kapısı platformu üzerinden eksiksiz ve hatasız bir şekilde tamamlanması sorumluluğu tamamen adaya aittir. Sistem genelinde meydana gelebilecek ve belgelenen teknik kesintiler haricinde süre uzatımı yapılmayacak olup, sistem genelinde meydana gelebilecek ve belgelenen teknik kesintilerde idare tarafından son başvuru gününün bitimine kadar ek süre tanınabilir.
2. Adayların başvuru işlemleri tamamlandıktan sonra “Başvurularım” ekranından başvurularının tamamlanıp tamamlanmadığını kontrol etmeleri gerekmektedir. Başvurularım ekranından “Başvuru Alındı” ibaresi görülmeyen hiçbir başvuru değerlendirmeye alınmayacaktır.
3. Başvuru işleminin hatasız, eksiksiz ve bu ilanda belirtilen hususlara uygun olarak yapılmasından, istenilen belgelerin başvuru aşamasında sisteme yüklenmesinden, başvuruda bulunan adaylar sorumludur. Bu hususlara riayet etmeyen adaylar herhangi bir hak talebinde bulunamayacaktır.
4. Süresi içerisinde yapılmayan ve nitelikleri uygun olmayan adayların başvuruları ile elektronik posta, belgegeçer (faks), şahsen veya posta yolu ile yapılacak başvurular işleme alınmayacaktır.
IV. İSTENİLEN BELGELER
1. Diploma veya mezuniyet belgesi (Sistemden otomatik aktarılacaktır, aktarılmaması durumunda noter onaylı mezuniyet belgesinin yüklenmesi gerekmektedir.)
2. Yurt içindeki veya yurt dışındaki öğretim kurumlarından mezun olup bu ilanda aranılan öğrenim durumuna ilişkin denkliği olan adayın, diploma veya mezuniyet belgesi yerine denklik gösterir pdf formatında noter onaylı belgenin “Denklik Gösterir Belge” alanına yüklemesi gerekmektedir.
3. KPSS Sonuç Belgesi (Sistemden otomatik aktarılacaktır.)
4. Erkek adaylar için askerlik durumuna ilişkin bilgiler e-Devlet Kapısı üzerinden sisteme otomatik yüklenecektir.
5. Bir adet vesikalık fotoğraf (Başvuru sırasında sisteme yüklenecek vesikalık fotoğrafın son 6 ay içinde, yüz tamamen görünür şekilde ön cepheden çekilmiş ve adayın kolaylıkla tanınmasına imkân verecek nitelikte olması gerekmektedir. Sistemden otomatik olarak aktarılacaktır. Aktarılmaması durumunda yüklenmesi gerekmektedir.)

8. Başvuruda bulunacak adayların, mezuniyet bilgileri ve KPSS sonuçları, Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı ve Ölçme, Seçme ve Yerleştirme Merkezi Başkanlığı sistemi üzerinden aktarılacak olup mezuniyet bilgilerinde hata/eksik olan ya da bilgileri gelmeyen adayların noter onaylı mezuniyet belgelerini pdf formatında sisteme yüklemeleri gerekmektedir.
V- BAŞVURULARIN DEĞERLENDİRİLMESİ VE SONUÇLARIN DUYURULMASI
1. İlan edilen sözleşmeli personel pozisyon ünvanları ve nitelikleri dikkate alınarak KPSS puanı en yüksek olan adaydan başlamak üzere yapılacak puan sıralaması esas alınmak suretiyle başvuruda bulunan ve gerekli şartları sağlayan asıl adaylar belirlenecektir. Ayrıca, ilan edilen pozisyon sayısının 3 (üç) katı kadar yedek aday belirlenecektir.
KPSS’de yüksek puan almak, ilanda yer alan sözleşmeli pozisyona yerleştirmede tek başına hak kazandırmaz. Pozisyon için belirtilen son başvuru tarihi itibarıyla aranan nitelikler ve genel şartlara sahip olmayan adaylar değerlendirmeye alınmayacaktır."
2. Adayların eşit puana sahip olmaları halinde; mezuniyet tarihi önce olana, eşitliğin devam etmesi halinde ise doğum tarihi önce olan adaya (yaşı büyük olan) öncelik tanınacaktır. Bunların da eşit olması durumunda kura usulü ile belirlenecek adayın yerleştirme işlemleri yapılacaktır.
3. Adaylar sonuç bilgilerini Kariyer Kapısı Platformu üzerinden görüntüleyebilecek olup asıl ve yedek adayların listesi Dokuz Eylül Üniversitesi http://www.deu.edu.tr adresinde ayrıca duyurulacaktır.
4. Üniversitemizde işe başlamak için gerekli belgeler ile belgelerin teslim edileceği yer ve zaman bilgisi Dokuz Eylül Üniversitesi http://www.deu.edu.tr adresinden duyurulacaktır. Belirtilecek süre içerisinde istenilen belgeleri teslim etmeyen veya müracaat etmeyen adaylar hakkını kaybetmiş sayılacaktır.
5. Asıl adaylardan süresi içerisinde başvuru yapmayanların veya aranan şartları taşımadığı tespit edilenlerin yerine yedek adaylardan sırasıyla yerleştirme yapılacaktır. İlgililere ayrıca herhangi bir tebligat yapılmayacaktır. Yedek listede yer almak daha sonraki alımlar için herhangi bir hak teşkil etmemektedir.
6. Arşiv araştırması olumsuz neticelenen ve/veya başvuru ve işlemleri sırasında gerçeğe aykırı beyanda bulunduğu veya eksik evrak verdiği sonradan tespit edilenler ile istenilen belgeleri ibraz edemeyenlerin müracaatları geçersiz sayılacak, atamaları yapılmış olsa dahi iptal edilecektir.
7. Göreve başlayanlardan, aranan şartları taşımadığı sonradan tespit edilenlerin sözleşmeleri feshedilecektir. İdaremiz tarafından kendilerine bir bedel ödenmiş ise bu bedel yasal faizi ile birlikte tazmin edilecektir. İlanda bulunmayan hükümler için genel mevzuat hükümleri uygulanır.
Adres: Dokuz Eylül Üniversitesi Rektörlüğü Cumhuriyet Bulvarı No : 144 Alsancak/ İZMİR
Detaylı Bilgi İçin Telefon: (0232) 412 11 12
(0232) 412 11 13

Cumhuriyet Gazetesi'nde yer alan habere göre, sendikalar, öncelikle enflasyon karşısında eriyen maaşların yoksulluk sınırının üzerine çıkarılmasını ve düzenleme sürecinde söz sahibi olmayı istiyor.

Geçen hafta açıklanan 2027 Yılı Cumhurbaşkanlığı Yıllık Programı’nda kamu personelinin ücret sisteminin sadeleştirilmesi hedefi yer aldı.

Yeni modelde kadrolu, sözleşmeli ve işçi statüsünde çalışanların farklı mevzuat ve ödeme kurallarına dayanan ücret sistemi incelenecek. Maaşların görev ve sorumluluklara göre yeniden yapılandırılması ve sistemin sadeleştirilmesinin hedeflendiği belirtiliyor.

Ancak düzenlemenin kimleri kapsayacağı ve ücretlere nasıl yansıyacağı belirsizliğini koruyor.

YÖNETMELİK

Orman Genel Müdürlüğünden:

ORMANCILIK FAALİYETLERİNDE VAHİDİ FİYATLA ÇALIŞAN

ORMAN KÖYLÜLERİNE YAPILACAK AYNİ VEYA NAKDİ DAĞITIMIN

UYGULAMASINA DAİR YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Başlangıç Hükümleri

Amaç

MADDE 1- (1) Bu Yönetmeliğin amacı, ormancılık faaliyetlerinde çalışan orman köylülerinin yerinde kalkındırılmalarının desteklenmesini, kırsaldan şehre göçün önlenmesini, kırsala geri dönüşlerin teşvik edilmesini ve ormancılık faaliyetlerinde çalışacak iş gücü arz açığının giderilmesini sağlamaktır.

Kapsam

MADDE 2- (1) Bu Yönetmelik, orman köylülerinden ormancılık faaliyetlerinde vahidi fiyatla çalışanlara kendi köyünün mülki hudutları içerisinde istihsali yapılan oduna dayalı orman ürünlerinin satış gelirinden, üretim giderleri düşüldükten sonra kalan tutarın, %10 oranına kadarının ayni veya nakdi olarak dağıtılmasına ilişkin usul ve esasları kapsar.

Dayanak

MADDE 3- (1) Bu Yönetmelik, 19/4/2012 tarihli ve 6292 sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi ile Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanunun 10 uncu maddesinin birinci fıkrasına dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4- (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Ayni dağıtım: Ormancılık faaliyetlerinde çalışanlarca kullanılan araç, gereç, ekipman, kişisel koruyucu donanım malzemeleri ile akaryakıt ve benzeri ekipman ve malzemeleri,

b) Bakan: Tarım ve Orman Bakanını,

c) Bakanlık: Tarım ve Orman Bakanlığını,

ç) Dağıtım miktarı: Cari yılı içerisinde her bir orman köyünün mülki hudutları dahilinde, dikili satış dahil, istihsali yapılan oduna dayalı orman ürünlerinin satış gelirinden üretim giderleri düşüldükten sonra kalan miktarın aynı yıla ait dağıtım oranı ile çarpılması sonucu elde edilecek miktarı,

d) Dağıtım oranı: 6292 sayılı Kanunun 10 uncu maddesinin birinci fıkrasına istinaden her yıl Bakan tarafından belirlenecek olan oranı,

e) Genel Müdürlük: Orman Genel Müdürlüğünü,

f) İstihsal: Oduna dayalı orman ürünü üretimini,

g) İşletme müdürlüğü: Orman köyünde dağıtım yapmakla görevli orman işletme müdürlüğünü,

ğ) İşletme şefliği: Orman köyünde dağıtım yapmakla görevli orman işletme şefliğini,

h) Kanuni kesintiler: Muhtelif vergi mevzuatı gereği hak sahibinden yapılması zorunlu vergi kesintilerini, ilgili Tahsilat Genel Tebliğinde belirtilen tutar sınırı ve sorgulama süreleri dahilinde 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 22/A maddesine göre yapılacak vergi borcu sorgusuna istinaden hak sahibine ilgili tebliğde belirtilen sınır üzerinde borç çıkması durumunda yapılacak vergi borcu kesintisini, hak sahibi adına idareye tebligatı yapılmış icra, temlik-mahkeme kararı ve benzeri neticesinde kesilmesi zorunlu hale gelen tutarları,

ı) Mülki hudut: 10/6/1949 tarihli ve 5442 sayılı İl İdaresi Kanununun 2 nci maddesine göre belirlenen sınırlar esas alınarak, 31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanununun 31 inci ve 32 nci maddeleri kapsamında hak sahibi köylerin belirlenmesine esas raporların eki hudutnameler, yetkili kamu idarelerinden alınan belgeler, mahkeme kararları ve benzeri bilgi ve belgelerden yararlanılarak oluşturulan yerleşim yeri sınırlarını,

i) Nakdi dağıtım: Her bir hak sahibine ödenen parasal tutarı,

j) Oduna dayalı orman ürünleri: Devlet ormanlarındaki ağaç, ağaççık ve bunlardan elde edilen odun ürünlerini,

k) Orman köyü: 18/3/1924 tarihli ve 442 sayılı Köy Kanununda belirtilen ve nüfusu 2000’in altındaki yerleşim yerlerinden; mülki sınırları içerisinde devlet ormanı olan köyler ile daha önce orman köyü iken 12/11/2012 tarihli ve 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunla mahalleye dönüşen yerleri,

l) Ormancılık faaliyetleri: 6831 sayılı Orman Kanunu kapsamında ormanların idaresi ile ilgili olarak Genel Müdürlüğe verilen görev ve yetkiler çerçevesinde, vahidi fiyat ile yaptırılan her türlü ormancılık faaliyetlerini,

m) Satış geliri: Bir takvim yılı içinde orman köyü mülki hudutları içerisinde, yanık sahalardan elde edilen orman ürünleri geliri hariç olmak üzere, istihsal edilen oduna dayalı orman ürünü miktarının, işletme müdürlüğünün aynı takvim yılı bilanço sonuçlarında oluşan satış ortalaması ile çarpımı sonucu elde edilen tutarı,

n) Satış ortalaması: Üretime konu takvim yılının bilanço sonuçlarına göre; sınıf, boy, çap, kabuklu gibi ayrımlar yapılmadan tomruk, tel direk, maden direk, sanayi odunu, kağıtlık odun, lif-yonga odunu, sırık, yakacak odun ve benzeri ürün bazında o yıla ait ilgili orman işletme müdürlüğünün her türlü oduna dayalı ürünün satışına ait ortalama fiyatını,

o) Üretim giderleri: Satış gelirine konu edilen aynı bilançodaki ürünlerin üretimi için ödenen ölçme, kesme, sürütme, yükleme, taşıma, istif, ardaklanmayı önleme, ilk madde ve malzeme alımı gibi giderlerin toplam tutarını,

ö) Vahidi fiyat (Birim fiyat): 11/1/2011 tarihli ve 6098 sayılı Borçlar Kanunu eser sözleşme hükümlerine göre hizmet akdine bağlı olmaksızın kendi nam ve hesabına yapılan işlerde; metre, kilogram, metreküp, ster, hektar, adet gibi birimlere göre belirlenmiş birim işe verilen fiyatı,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Hak Sahipliği ve Dağıtıma İlişkin Şartlar

Hak sahipliği şartları

MADDE 5- (1) Orman köylülerinden ormancılık faaliyetlerinde vahidi fiyatla çalışanlara kendi köyünün mülki hudutları içerisinde istihsali yapılan oduna dayalı orman ürünlerinin satış gelirinden üretim giderleri düşüldükten sonra kalan tutarın yüzde onuna kadarının ayni veya nakdi olarak dağıtımı yapılır. Orman köylülerinin dağıtıma konu orman köyünde hak sahibi olabilmesi için;

a) Dağıtıma konu cari yılın 31 Aralık tarihi itibarıyla; dağıtıma konu orman köyü nüfusuna kayıtlı olanların söz konusu orman köyünde kesintisiz olarak en az bir yıldır ikamet etmesi ve ikamet şartlarını taşıdığının Genel Müdürlük bilgi sistemi üzerinden tespit edilmiş olması veya belgelendirilmesi,

b) Dağıtıma konu cari yılın 31 Aralık tarihi itibarıyla; başka köy nüfusuna kayıtlı olup da dağıtıma konu orman köyünde kesintisiz olarak en az üç yıldır ikamet etmesi ve ikamet şartlarını taşıdığının Genel Müdürlük bilgi sistemi üzerinden tespit edilmiş olması veya belgelendirilmesi,

c) Dağıtıma konu cari yılda, ikamet ettiği orman köyünün mülki hudutları içerisindeki ormancılık faaliyetlerinden en az birinde sözleşmeye veya şartnameye dayalı olarak kendi nam ve hesabına veya kooperatif ortağı olarak vahidi fiyatla çalıştığının ilgili kayıtlarda ve ödeme belgelerinde yer alması,

ç) Dağıtıma konu cari yıl içerisinde orman suçu sebebiyle hakkında suç zaptı tanzim edilmemiş olması,

gerekir.

Hak sahiplerine yapılacak dağıtıma ilişkin şartlar

MADDE 6- (1) Dağıtımın yapılabilmesi için;

a) Orman köyü mülki hudutları içerisinde dağıtıma konu cari yıl içerisinde ormancılık faaliyetlerinde vahidi fiyatla çalışmış olan hak sahibinin bulunması,

b) Dağıtıma konu cari yılda, ilgili orman köyündeki ormancılık faaliyetlerinde vahidi fiyatla çalışanlar arasından, işletme şefliklerinden, ağaçlandırma ve toprak muhafaza şefliklerinden, orman fidanlık şefliklerinden, kooperatiflerden, resmi kurum ve kuruluşlardan alınacak belge ve/veya kayıtlara göre, hak sahipliği şartlarını yerine getirenlerden, işletme müdür yardımcısı başkanlığında ilgili orman işletme şefi ve bir orman muhafaza memuru ile oluşturulan komisyonca düzenlenen ve ilgili işletme müdürü tarafından onaylanan hak sahipleri listesinin olması,

c) Ormancılık faaliyetlerinde vahidi fiyatla çalışılan cari yıla ait bilanço çıkarıldıktan sonra Bakan tarafından dağıtıma konu cari yıla ait dağıtım oranı ile dağıtımın verilme şeklinin belirlenerek dağıtım miktarının hesaplanmış olması,

gerekir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Dağıtımın Belirlenmesine İlişkin Şartlar

Dağıtım oranının belirlenmesi ve dağıtımın verilme şekli

MADDE 7- (1) Hak sahiplerine yapılacak dağıtım oranı ile dağıtımın ayni veya nakdi verilme şekli, Genel Müdürlükçe her yıl dağıtıma konu cari yıla ait bilançonun sonuçlanmasını müteakip Bakan Olur’u alınarak belirlenir.

(2) Dağıtıma konu cari yıl bilançosunun çıkarılması ve birinci fıkrada belirtilen Bakan Olur’unun alınmasını müteakip, işletme müdürlüğünce her bir orman köyü için dağıtım miktarları hesaplanarak belirlenir.

(3) Belirlenen dağıtım miktarının yüzde ellisi, ilgili orman köyündeki hak sahipliği listesinde yer alanlara eşit olarak; kalan yüzde ellisi ise ilgili orman köyündeki aynı hak sahipliği listesinde yer alanlara, dağıtıma konu cari yılda ormancılık faaliyetlerinde kendi nam ve hesabına veya kooperatif ortağı olarak vahidi fiyatla yapmış oldukları çalışmalar karşılığında ödenen hakediş tutarları nispetinde hesaplanarak her bir hak sahibine ödenecek toplam tutar belirlenir.

(4) Belirlenen toplam tutarlar Genel Müdürlüğün döner sermaye bütçesinden, işletme müdürlüğünce kanuni kesintiler yapıldıktan sonra hak sahiplerinin banka hesaplarına yatırılır.

(5) Dağıtımın hak sahiplerine ayni olarak yapılmasına karar verilmesi halinde; dağıtıma ilişkin ihtiyaçlar Genel Müdürlüğün belirlediği çerçeve dahilinde işletme müdürlüğünce tespit edilir ve mer’i mevzuata uygun olarak satın alma işlemleri yapılarak ilgili orman köyündeki hak sahiplerine dağıtılır. Hak sahibine ayni olarak dağıtılacak araç gereç ve malzemelerin toplam bedeli, hak sahibi için hesaplanan nakdi dağıtım tutarından fazla olamaz.

(6) Her bir hak sahibine yapılacak ayni ve/veya nakdi dağıtım tutarının yıllık toplam miktarı, dağıtıma konu cari yılda asgari ücret tespit komisyonunca belirlenen aylık net asgari ücretin bir aylık tutarını geçemez. Asgari ücret tespit komisyonunca dağıtıma konu cari yılda farklı tarihlerde birden fazla asgari ücret belirlenmesi durumunda, söz konusu aylık net asgari ücretlerin ortalaması alınır.

(7) Yanık sahalardan elde edilen oduna dayalı orman ürünleri geliri dağıtıma konu edilemez.

(8) Dağıtıma konu cari yıl içerisinde orman suçu sebebiyle hakkında suç zaptı tanzim edilenler hak sahibi olarak belirlenemez.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Son Hükümler

Yürürlük

MADDE 8- (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 9- (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Orman Genel Müdürü yürütür.

Maktu ücret kalemlerinde ortalama yüzde 29,8'lik artış yapıldı.

Büroda sözlü danışma 5.500 liraya yükseldi.

Asliye mahkemelerindeki davalarda vekalet ücreti 62.000 liraya çıktı.

Fon kriziyle birlikte bankalara teminat olarak gösterilen hisse senetlerinin değer kaybettiği herkesin malumudur. Bu kapsamda özellikle kamu bankalarının bu arizi durumu dikkate almayarak teminat açığı oluştuğu gerekçesiyle ilave teminatlar istemesi çok ciddi sorunlara yol açacaktır. Kamu bankaların bu konuda son derece dikkatli olması gerekiyor. Gerekirse bu konuda yasal düzenleme yapılmalıdır.

Kamu bankalarının görevi, finansman sıkıntısı yaşayan işletmelere çözüm üretmektir. Yoksa mevcut kaynaklarına erişimlerini de engelleyerek onları daha ağır bir likidite krizine sürüklemek değildir.

Elbette bankalar verdikleri kredinin teminatını korumak zorundadır. Ancak teminatın değer kaybetmesi şuan yaşanan sorundan kaynaklanmaktadır. Bunun için geçerli bir hukuki veya sözleşmesel dayanak oluşturulmalı ve işletmelerin boğazı sıkılmamalıdır.

Düşünün ki bir işletmenin çalışanlarına maaş, tedarikçilerine ödeme, devlete vergi ve SGK primi ödeme yükümlülüğü bulunuyor. İşletme yeni kredi kullanamıyor. Üstelik mevcut parasına da erişemiyorsa faaliyetlerini nasıl sürdürecek?

Bankaların kendisini korumaya yönelik işlemleri, işletmenin ödeme kabiliyetini ortadan kaldırıyorsa burada risk gerçekten azalmaz aksine daha da büyür.

Bir şirketin nakit akışının kesilmesi yalnızca o şirketi ilgilendirmez. Çalışanlarını, tedarikçilerini, alacaklılarını ve nihayetinde kamu maliyesini de etkiler.

Bu nedenle olayın BDDK tarafından incelenmesi, ilgili kamu bankalarının nasıl bir uygulama yaptıkları araştırılmalıdır. Bu aşamada işletmelerin faaliyetlerini sürdürmesini sağlayacak alternatif teminat ve finansman seçeneklerinin değerlendirilmesi gerekiyor.

Unutulmamalıdır ki kamu bankacılığı, sadece kamu sermayesiyle bankacılık yapmak değildir. Kamu kaynaklarını korurken reel ekonominin sürdürülebilirliğini de gözetebilmektir.

Bir işletmenin batması halinde banka yalnızca kredi müşterisini kaybetmez; ekonomi üretim, istihdam ve vergi kaybıyla karşı karşıya kalır.

Kamu bankasının riski yönetirken yeni riskler üretip üretmediği açıklığa kavuşturulmalıdır. Ekonomi yönetiminin bu konuda uygulamayı masaya yatırması ve aksi davranış sergileyen bankaları uyarması faydalı olacaktır.

Çelik yazısında, Cumhurbaşkanı Yardımcısı Cevdet Yılmaz'ın iyileştirmenin mevcut bütçe teklifine göre yapılacağını söylediğini hatırlattı. Çelik'in bütçe imkanlarına göre yapılacak zam oranlarına ilişkin değerlendirmesi şöyle:

"O hâlde bütçeye bakalım. 2027 bütçe teklifinde sosyal güvenlik programı ödeneği 1 trilyon 872 milyar liradan 2 trilyon 887 milyar liraya çıkıyor. Artış yaklaşık 1 trilyon 15 milyar lira; artış oranı ise yaklaşık yüzde 54.

Bu artış ilk bakışta büyük görünebilir. Ancak bu ödenek yalnızca emekli aylıklarında yapılacak olası artışa ayrılmıyor. Devletin 2027’de SGK’ye yapacağı emekli aylığı katkıları, bayram ikramiyeleri, sağlık ödemeleri ve Ocak-Temmuz enflasyon artışları da bu kalemden karşılanacak. Bir an için bu ödenek artışının tamamının yalnızca emeklilere ek ödeme için ayrıldığını varsayalım. Emekli başına ayda kabaca 5 bin lira eder. Gerçekçi bir hesap çok daha aşağıyı gösterir."

Aziz Çelik, 65 yaş üstü emeklilelere veya en düşük emekli aylığı alan vatandaşlara yapılacak ek zammın ise emeklilik sistemini daha da bozacağını kaydetti. Çelik, bu tür düzenlemeler ile emeklilik sisteminin sosyal yardım sistemine dönüşeceğini vurguladı.

A

Sabah Gazetesi'nin haberine göre, yıllık programa göre, öğretmen yetiştirme ve geliştirme süreci, mesleğe kabulden önceki eğitimden başlanarak mesleğe kabul, mesleki gelişim ve kariyer gelişimi gibi tüm aşamaları, ihtiyaçlar doğrultusunda yeniden yapılandırılacak. Böylece öğretmenlik mesleğinin niteliği ve toplumsal statüsü güçlendirilecek.

Bu doğrultuda öğretmenlerin mesleki gelişiminin niteliğini ve niceliğini artırmak için mesleki gelişim toplulukları, okul temelli mesleki gelişim, öğretmen-yönetici hareketlilik programları gibi yeni yaklaşımları da içeren işbirliğine dayalı, planlı, erişilebilir, sürdürülebilir, izlenebilir ve mesleki uygulamalar ile bütünleşik bir model geliştirilecek.

Öğretmenlik mesleği genel yeterlikleri, güncel gelişmelere ve değişen ihtiyaçlara uygun olarak Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli'nin öngördüğü yaklaşım doğrultusunda güncellenecek.

Öğretmenlik kariyer basamaklarında uzman öğretmenlik ve başöğretmenliğe geçişte hazırlanan eğitim programlarının içeriği, mesleki gelişmelerin yanı sıra uluslararası gelişmeleri içerecek şekilde geliştirilerek, öğretmenlerin uygun süre ve düzeylerde yetkinlikleri daha da artırılacak.

Eğitim yöneticiliği profesyonel meslek olarak düzenlenecek, okul yöneticiliği yapacak öğretmenlerin yetiştirilmesi için kurumsal yapı oluşturularak yönetici sertifika programları uygulanacak.

Ocak 2027 zammında enflasyon farkının yanına refah payı ya da seyyanen artış eklenmesi gündemde.

Peki bu durumda ek zammın bütçeye maliyeti ne kadar olacak.

Ekonomim'den Besti Karalar'ın haberine göre, 15 bin liralık seyyanen artışın bütçeye yıllık maliyeti yaklaşık 3 trilyon lira.

Artış 10 bin lira olursa maliyet yaklaşık 2 trilyon liraya, 8 bin lira olursa yaklaşık 1,2 trilyon liraya, 5 bin lira olursa yaklaşık 1 trilyon liraya iniyor.

Yüksek maliyet nedeniyle 15 bin liralık seyyanen artış şu aşamada en zayıf ihtimal olarak değerlendiriliyor.

EK ZAMMIN YÖNTEMİ NETLEŞMEDİ!

Ek zamma ilişkin tartışmalar henüz netleşmedi.

Emekliye ek zam konusunda iki formül üzerinde duruluyor. İlk formülde ek zammın tüm emeklilere yansıtılması oluşturuyor.

İkinci formülde ise sadece en düşük emekli aylığı alanlar ile 65 yaş üstü kişilere ek zam verilmesi yer alıyor.

Ancak bu durumda emekliler arasındaki dengenin daha da bozulmasından endişe ediliyor.

Bu nedenle ek zammın tüm emeklilere kapsaması öngörülüyor.

Ancak 31 Ekim 2026 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan değişiklik, sınavsız atamaları tamamen ortadan kaldırmıyor.

Yalnızca belirli atamalara üç yıllık çalışma şartı getirerek uygulamayı kısmen sınırlandırıyor.

Genel Yönetmeliğe eklenen 5’inci maddeye göre, görevde yükselme sınavına tabi olmayan müdür ve müdür yardımcısı kadroları ile bunlara denk veya daha üst yöneticilik kadrolarında bulunmuş kişilerin, Yönetmelik kapsamındaki müdür ve müdür yardımcısı kadrolarına sınavsız atanabilmeleri için ilgili yöneticilik görevlerinde kesintisiz en az üç yıl asaleten ve fiilen çalışmış olmaları gerekiyor.

Ayrıca atanılacak kadroya ilişkin diğer şartların da taşınması zorunlu tutuluyor.

Düzenlemenin en önemli sonucu, üst yöneticilik kadrosuna kısa süreli atanarak buradan sınava tabi müdürlük kadrosuna geçiş yapılmasının önüne bir süre engeli konulmasıdır.

Örneğin, görevde yükselme sınavına tabi olmayan bir il müdür yardımcısı kadrosuna atanan kişi, artık yalnızca birkaç ay bu görevde bulunarak yeni düzenleme kapsamındaki bir şube müdürlüğüne sınavsız geçiş yapamayacaktır.

Yeni düzenlemenin en önemli eksikliği, sınavsız atama imkânını tamamen ortadan kaldırmamasıdır. Çünkü getirilen şart, sınavsız atanmayı yasaklamıyor; bu imkânın kullanılmasını üç yıllık kesintisiz yöneticilik süresine bağlıyor.

Bir kıyafeti tasarladıktan sonra biçip dikerek ona son şeklini veren kişiye terzi denir. Terziler kabiliyetleri sayesinde zanaat ortaya çıkarırlar.

Terzi Olmak İçin Ne Okumak Gerekir?

Terzilik adı altında özel bir bölüm yoktur. Üniversitelerin giyim ile ilgili bölümlerinden mezun olanlar terzilik yapabilir. Usta çırak ilişkisi ile yetişerek de terzi olunabilir.

Erkek terzisinin sahip olduğu yeterlikleri kazandırmaya yönelik eğitim ve öğretim verilen daldır.

Bu yeterliliğe sahip kişi;

• Giyim üretim teknolojisi alanında düz sanayi dikiş makinesi ve overlok makinesini kullanır, kesim yapar, düz dar etek, tişört, boxer, çocuk elbisesi ve yastık dikimi yapar.
• Giyim üretim teknolojisi alanında ölçü alma, düz dar etek, tişört, erkek gömleği, çocuk elbisesi ve Türk bayrağı kalıpları hazırlar.
• Mesleki hesaplamalar ve giysi teknik çizimleri yapar.
• Lif çeşitlerini, iplik büküm yapılarını ve tekstil yüzeylerini tanır.
• Dikiş makineleri ve otomatlarını kullanarak provalı erkek giyimi yapar.
• Kadın ya da erkek giyimine ait temel ve model uygulamalı giysi kalıpları
• Hazır giyim işletmelerinde üretim organizasyonu yapar.
• Model araştırmaları ve artistik çizim yapar.